Zzzooom! De oehoe is niet meer


: 24-05-2012 18:00 uur

Een zwarte dag gisteren in onze geschiedenis. Honderduizenden mensen bedroefd. Bij de pakken neer. Taferelen uit Noord-Korea zijn er niks bij. Neerlands media doen massaal verslag. Met groot verdriet nemen wij kennis van het overlijden van een van de meest bekende oehoes in Nederland.

Respect
In een vredig, respect- en eervol zwart decor staat het volgende te lezen op de site van…. de oehoewerkgroep. Het geniale van deze website is wel dat de Oehoe zelf zijn eigen weblog bijhoudt. Hoe cool is dat?

“Op dinsdagochtend 22 mei is één van de volwassen Oehoes van het broedpaar van Beleef de Lente dood aangetroffen. De Oehoe is meegenomen en wordt tijdelijk in een vriezer bewaard. Binnenkort zal de Oehoe voor onderzoek aan het onderzoeksinstituut Alterra in Wageningen worden overgedragen.”

Een beetje van ons allemaal
De oehoe was een beetje van ons allemaal. Hoeveel dagen gaan er voorbij dat je niet eerder je wekker zet om voor het werken nog een glimp op te vangen? Dat je niet ’s avonds het uilenforum opduikt in je uilenpak? Die dagen zijn op een hand te tellen. Maar, we moeten dankbaar zijn. Dankbaar, dat deze oehoe zich nog heeft weten te vermenigvuldigen. Zijn tijd is blijkbaar gekomen. Het is goed zo.

Graag verzoek ik alle media verder de mensen die het dichtst bij de oehoe stonden te respecteren en voorlopig met rust te laten. Het is voor hen al moeilijk genoeg dat zij zich kut voelen om een dode uil. (B)oehoehoe!

 

 

Over de auteur:

Joost Bakker Joost Bakker (1989) houdt zich voornamelijk bezig met het laatste nieuws en verzorgt voor u de dagelijkse rubriek 'Bij u om de hoek'. Hij belt graag, hij checkt graag, hij tikt graag.

3 Reacties :

  1. Sytze Vliegen:

    Ik ken die hele papegaai helegaar niet!

    “…De Oehoe is meegenomen en wordt tijdelijk in een vriezer bewaard…” Ja ja, tot 2e pinksterdag zeker? Afblussen met een goede Tsipouro…

  2. He’s just stunned

  3. Michiel Mans:

    Als ik vroeger in Wapserveen van laat in de schemer tot vroeg in de nacht ‘naar achteren’ liep, eerst door de weilanden, dan door de hei het bos in, zag je soms een uil. Heel soms een grote. Fantastisch gezicht. Een geluidsloze muizenkiller. Ik mis dat dorpje niet echt meer. De wandelingen wel.

Reacties zijn inmiddels gesloten