Wordt Libië game changer voor Romney?

IMG_2108

: 14-09-2012 11:47 uur


De conventies zitten erop en Mitt Romney kijkt, ondanks slechte economische vooruitzichten, nog altijd tegen een achterstand in de peilingen aan, zowel nationaal als in enkele cruciale swing states. Met minder dan twee maanden te gaan tot de verkiezingen heeft de Republikein steeds nadrukkelijker een game changer nodig die de electorale kaarten herschudt. Groeiende onrust in de Islamitische wereld en de aanslag op de Amerikaanse ambassadeur in Libië bieden daartoe de potentie, maar lijken voorlopig vooral in het voordeel van president Obama uit te pakken.

Elk incident, hoe treurig ook, heeft in een verkiezingsjaar een politieke dimensie. De Amerikaanse bevolking wil weten hoe het heeft kunnen gebeuren dat in de Islamitische wereld anti-Amerikaanse protesten zijn ontstaan, die sinds het vertrek van president George W. Bush schaars waren geworden. En natuurlijk hoe die protesten inmiddels het leven van vier Amerikanen hebben kunnen kosten, wat de overheid had kunnen doen om dat te voorkomen.

Geopolitiek
De protesten en aanslagen in landen als Egypte en Libië vormen een onderdeel van de vraag welke president de veiligheid van de Amerikaanse burgers het best kan garanderen. Met de liquidatie van Osama bin Laden en Anwar al-Awlaki, de betrokkenheid bij de val van Ghadaffi in Libië zonder dat één Amerikaan daarbij het leven liet en het einde van de oorlog in Irak, heeft president Obama al bewezen op dat vlak zijn mannetje te staan. De pogingen van Mitt Romney daarentegen om zichzelf geopolitieke geloofwaardigheid te bieden, hebben vooral twijfel gezaaid. Ook zijn reactie op de aanslag in Libië viel niet goed in Amerika.

Bovendien is het een bekend gegeven dat kiezers geneigd zijn om een zittende president te steunen in tijden van externe onrust. Aan dit zogenaamde rally around the flag-principe heeft president George W. Bush, hoe cru ook, zijn herverkiezing in 2004 voor een groot deel te danken gehad na de aanslagen van 11 september 2001. Met een sterker geopolitiek profiel en een politieke wetmatigheid aan zijn zijde, heeft president Obama dus de juiste papieren om te profiteren van de onrusten die ontstaan zijn in de Islamitische wereld.

Jimmy Carter
Toch kan dat tij ook keren en kunnen diezelfde onrusten een game changer worden in het voordeel van Romney. President Obama zal in het bijzonder nerveus worden van de herverkiezingscampagne van de Democratische president Jimmy Carter in 1980. Hij nam het in slechte economische tijden op tegen Ronald Reagan en moest toezien hoe een 444 dagen durende gijzeling van 52 Amerikanen op de ambassade in Teheran, zijn hoop op een tweede termijn de das om deed.

Omdat Carter niets kon veranderen aan de situatie in Iran, groeiden twijfels over zijn leiderschap. En als de laatste twee maanden van deze campagne in het teken staan van aanslagen en onrusten in de Islamitische wereld, kan president Obama hetzelfde lot wachten als de pindaboer uit Georgia die als president niet herkozen werd. De tijd begint te dringen voor Romney, maar een game changer behoort nog altijd tot de mogelijkheden en Libië heeft potentie daartoe.

Adriaan Andringa is hoofdredacteur van de WarRoom.

Over de auteur:

Adriaan Andringa Adriaan Andringa (1983, Den Bosch) groeide op in een Gristelijk dorp in het hartje van de Veluwse bible belt. Hij werd vervolgens Leidsche Corpsbal, wedstrijddebater en politiek junky. Tegenwoordig is hij bestuursadviseur van de wethouder Kenniseconomie, Internationaal, Jeugd en Onderwijs in Den Haag. Hij ontleent zijn gevoel van eigenwaarde aan zijn vrienden en followers op social media, drinkt teveel whisky en houdt van politieke polemiek. Voor ThePostOnline is hij Amerika-expert. Twitter: @AdriaanAndringa

13 Reacties :

  1. Randy Snoyl:

    Ik vrees in negatieve zin voor Romney. De kritiek op zijn handelen zwelt aan. Hoe dan ook kan hij niet ontkennen dat hij de dood van de ambassademedewerkers wil politiseren. Behalve dat hij feitelijke onjuistheden vertelt, komt het ook harteloos over. Een president hoort in tijden van crisis kalm te blijven en de rust te bewaren. De feiten boven tafel te krijgen voordat hij handelt. Romney deed het tegenovergestelde.

    Toen in 1980 het drama afspeelde in de Iraanse ambassade onder President Carter, zei Ronald Reagan: “This is the time for us as a nation and a people to stand united.”

    Ik kan mij niet voorstellen dat we dit in de komende week niet terug gaan zien in de peilingen.

  2. QuiQui:

    Eens met 1. Het onderstreept dat Romney niet aanvoelt wat er onder de mensen leeft. Natuurlijk zitten zijn campagnestrategen achter de Republikeinse poging om electorale munt te slaan uit de aanslagen, maar hij is er toch ook zelf bij, zou je denken. Dat hij in zo’n situatie niet besluit zich boven de partijen te plaatsen, bewijst zijn gebrek aan leiderschap. People need a hero, not a smartass.

  3. Peter Kraus:

    @QuiQui

    “Het onderstreept dat Romney niet aanvoelt wat er onder de mensen leeft.”

    En u weet natuurlijk wel wat er onder de mensen leeft?

    President Obama heeft een beleid van appeasement gevoerd. Dan is er altijd de kans dat men minder serieus genomen wordt en minder respect afdwingt. In het geval van het chaotische Lybia heeft men nog te maken met een overheid die de U.S. gunstig is gezind, het incident met het consulaat vervelend vindt, en probeert de daders te vinden. In Egypte ligt dat anders. Het was voor de Egyptische regering zeer eenvoudig om de belegering van de ambassade door het leger te laten opheffen. Dat hebben ze niet gedaan, en het duurde twee dagen voordat de Egyptische president een verklaring aflegde. De enige juiste reactie zou zijn geweest het bevriezen van de Amerikaanse financiele steun tot aan het einde van het jaar. In plaats daarvan krijgen we zalvende preken te horen over de prachtige eigenschappen van de vredelievende islam, en over die verschrikkelijke koptische christen in California die het heeft gewaagd een respectloze film over de islam te maken.

  4. Randy Snoyl:

    Kijk Peter dit is nou het probleem, dat wat jij zegt is gewoon niet waar. Obama heeft geen zalvende preken gegeven. Er is een situatie waarbij er medewerkers van de ambassade zijn omgekomen en een dreiging die nog niet voorbij is. Obama is eerst bezig met de slachtoffers en veiligheid van zijn mensen daar. Als een kip zonder kop dingen gaan roepen helpt daar nu niet bij. We weten alle feiten nog niet en de onrust is nog niet voorbij, dus jij kan niet vertellen wat wel of niet moest gebeuren, omdat je niet alles kan weten.

    En die onzin over respect en angst (waar Sarah Palin het over had). Dus mensen die een vliegtuig kapen om ermee in een gebouw te vliegen, kan je bang maken met stoere taal denk jij?

    Het punt dat Qui Qui en ik ook wilde maken, is dat Romney een aanval die nog gaande is niet moet politiseren. En al helemaal niet met leugens dat Obama sympathiseerde met de aanvallers. De verklaring waar Romney het over had is 6uur voor de aanval afgegeven, niet door het Witte Huis, maar door de mensen op de grond, die de onrust zagen groeien.
    Dan is het makkelijk om te zeggen, dat moesten die mensen niet doen vanuit Florida achter je bureau beveiligd door een leger secret service agents.

    Tijdens een crisis val je je leider niet aan, Obama was even niet de opponent van Romney, maar de commander and chief. De schuld vraag ligt er over 3 dagen ook nog wel. Maar Romney wilde scoren en sprong er bovenop.
    Helaas voor hem had hij de feiten fout.

  5. Obama heeft geprobeerd de islamitische wereld te appeasen.
    Dat is onmogelijk, dus dat ontploft nu in zijn gezicht.
    Daar kan Romney politiek gebruik van maken.

  6. Randy Snoyl:

    Appeasen? Jullie praten elkaar ook allemaal na.
    Maar hoe heeft hij dat gedaan dan? Wat had hij moeten doen volgens jou?

    Want volgens mij: Bin Laden dood, Khadaffi dood, Mubarak levenslang, strenge sancties op Iran. Wat had hij moeten doen volgens jou?
    Rellen waren er onder Bush, Clinton, Reagan en nu Obama. Maar dat komt door wat? Hij heeft ze niet bang genoeg gemaakt met stoere taal?

  7. Obama gaf een pro-Arabische speech in Cairo, zocht vriendschap met Assad, treed niet op tegen Iran, is lief voor de Moslimbroederschap in Egypte, neemt geen maatregelen of sancties tegen de schending van Amerikaans grondgebied enz.

  8. Peter Kraus:

    Secretary Clinton zei in de officiele verklaring ondermeer het volgende:

    “Let me state very clearly — and I hope it is obvious — that the United States government had absolutely nothing to do with this video. We absolutely reject its content and message,…”

    “To us, to me personally, this video is disgusting and reprehensible. It appears to have a deeply cynical purpose: to denigrate a great religion and to provoke rage.”

    Dat is dus een schoolvoorbeeld van appeasement.

    Los van het feit dat de overheid geen officiele mening over films dient te hebben, zijn deze uitspraken uitsluitend bedoeld om moslims te behagen.

    Toen de film ‘Life of Brian’ in 1979 in de theaters verscheen was er geen officiele verklaring van de Amerikaanse overheid om boze christenen te behagen. Dat hoefde ook niet, want de Britse ambassade in Washington werd niet belegerd door woedende Amerikaanse baptisten die de doodstraf voor de cineast eisten en Engelse vlaggen in brand staken.

    Christenen en joden leven zonder conflicten samen met andersdenkenden en maken geen aanstalten de seculiere maatschappij met geweld de nek om te draaien om vervolgens een theocratie te vestigen waarin andersdenkenden tweederangs burgers zijn. Een substantiële minderheid van de moslims daarentegen ziet er niet tegen op de islam met geweld te verdedigen en uit te breiden. Dat is het echte probleem. De verklaring van Secretary Clinton wordt in Egypte en andere moslimlanden bovendien opgevat als een zwakte. Gewelddadige moslims dient en toe te spreken in een taal die zij verstaan, en datzelfde geldt voor de Egyptische regering.

  9. marc:

    @Peter

    Waarom dient een overheid geen officiële mening over een film te hebben?
    Zijn filmkeuringen mbt leeftijd trouwens geen kindoff officiële mening?

  10. Ruud:

    @Peter:
    “Christenen en joden leven zonder conflicten samen met andersdenkenden”

    Ja, ja, laat me niet lachen. De Christenen in Noord-Ierland leven inderdaad heel vredig met elkaar samen, ondanks kleine meningsverschillen. De Joden in Israel doen inderdaad hun uiterste best om vreedzaam met de Palestijnen te leven en moeten er niet aan denken om hun lieve buren het leven zuur te maken. En de Christelijke Serviërs die nog het niet zo heel lang geleden met hun moslimburen in Bosnië en Kosovo aan de stok hadden werden gewoon verkeerd begrepen.

    Het is misschien goed om te beseffen dat het anti-Amerika gevoel in het Midden-Oosten veel verder gaat dan Islam vs Christendom. Dit is een reactie op de Midden-Oosten-politiek die Amerika al decennialang voert. Wrede dictators in het zadel helpen en houden (uiteraard alleen maar zolang als ze nuttig zijn), democratische verkiezingen alleen maar respecteren als er een pro-Amerika regering uit voort komt, en alles aan de kant zodra er olie in het spel is.

    Het feit dat jij de democratisch gekozen Egyptische regering die net een paar maanden aan de gang is en nog niet heel veel op zijn kerfstok heeft nu al zo ongeveer gelijk stelt met de Taliban, zegt genoeg.

  11. Peter Kraus:

    @marc

    “Waarom dient een overheid geen officiële mening over een film te hebben?
    Zijn filmkeuringen mbt leeftijd trouwens geen kindoff officiële mening?”

    Dat zou men inderdaad een overheidsmening kunnen noemen. Het heeft echter wel een onomstreden doel en het is wettelijk vastgelegd. De overheid wil hiermee kinderen en de ‘openbare eerbaarheid’ beschermen. Daarom worden films voozien van een rating, en daarom mag men via de ethertelevisie of -radio geen gescheld, sex of naakt uitzenden. De ether wordt in de U.S. beschouwd als openbare ruimte. Voor de kabeltelevisie gelden deze regels niet.

    Het hebben van een mening over de inhoud van een film of documentaire is echter wat anders dan het beschermen van kinderen of openbare eerbaarheid. Secretary Clinton, die namens de President sprak, gaf een mening over de inhoud van een film die uitsluitend werd gedreven door politieke motieven. Wanneer het haar zou gaan over het het beschadigen van ‘great religions’ in het algemeen, zijn er voor de federale overheid dozijnen films en boeken waarover men verklaringen zou moeten afleggen. Over de inhoud van kunst en andere uitingen dient de overheid geen officiele mening te hebben.

    Er worden in de U.S. ook anti-christelijke films gemaakt. Geen enkele Amerikaanse christen dring aan op censuur of verboden, en van de federale overheid horen we ook niet dat zij die films afkeuren omdat daarin het imago van een ‘great religion’ wordt beschadigd.

  12. marc:

    @Peter

    Als je onder politieke motieven ook het beschermen van Amerikaanse levens en zaken schaart, klopt het wel wat je zegt. En eerlijk gezegd lijkt me dat een goede reden. Zo deed de Nederlandse regering er ook alles aan om ervoor te zorgen dat Fitna in moslimlanden niet gezien werd als een ‘overheidpublicatie’. En ook dat vind ik een goede zaak. Je dient er als regering toch voor te zorgen dat de landsbelangen niet worden geschaad? Dat iedereen in Europa en de VS snapt dat zulk soort films geen ‘overheidsstandpunt’ zijn, wil nog niet zeggen dat iedereen dat begrijpt.

    De vergelijking met the life of Brian zie ik niet zo zitten. Was die film tig jaar eerder in Nederland gemaakt dan was de maker waarschijnlijk ook de gevangenis in gegaan.

  13. @ruud

    Valt je nou niet zelf op in je betoog op dat er 1 overwegende verbindende factor (muv ierland) is in het geweld? N.l. Islam.

    Iedereen heeft ruzie met Islam. Lijkt mij duidelijk dat dat aan Islam ligt.

Reacties zijn inmiddels gesloten