Mans En Garde: Sweet Sixteen?

m16
M16's houden niet zo van viezigheid
: 04-05-2013 15:00 uur

Als GI’s marcheren zingen ze soms “I don’t want no teenage queen, I just want my M16″ waarna de sarge het iets gewaagdere “I know a girl her name is Lil, she won’t do it but her sister will” kan laten klinken. Het vervelende is dat als de gewenste M16 niet wil, haar li’l M4 zusje nog minder zin heeft. Beide houden niet zo van viezigheid. Wat je dag behoorlijk kan verpesten.

Bij www.defenseindustrydaily.com komen de problemen met de ‘kinderen’ (van zijdelings Nederlandse komaf) van Eugene Stoner breed voorbij, inclusief officiële rapportages en berichten van gebruikers uit het veld. Een GI van de 3e infanteriedivisie somt de voors en tegens kort maar krachtig op.

“I know it fires very well and accurate [when] clean. But sometimes it needs to fire dirty well too.”

Eigenlijk een probleem dat de M16 en afgeleide versies vanaf het begin parten speelde. De unieke direct gas system werking waarbij in de loop afgetapt gas via een buis direct de als zuiger fungerende afsluiter bedient -wat het gewicht van een aparte zuiger(stang) overbrenging uitspaart- resulteert in snellere verhitting en vervuiling van het mechanisme. Veelvuldig en grondig schoonmaken is een vereiste om ellende te voorkomen. Bij verbeterde M16 series zijn deze problemen inherent aan het ontwerp wel verminderd, maar niet volledig opgelost. De kleinere M4 karabijnversies hebben minder massa om warmte te absorberen en minder metaaloppervlak om het weer uit te stralen. Een reden waarom deze versies (nog) vaker haperen dan de ‘volle’ M16s. Bij proeven onder zandstorm omstandigheden haperde de test-hekkensluiter M4 3,5 keer vaker dan de voorlaatste uit vier geteste wapens. Uit andere US Army evaluaties blijkt de M4 onder operationele omstandigheden elke circa 5000 schoten met een storing te kampen. Ter vergelijking, de onder meer door de Delta Forces zanderig geteste Heckler&Koch HK416 haperde slechts een keer per 15.000 schoten.

En er zijn alternatieven voor de M16 en M4. Eén is reeds in operationeel gebruik bij de Amerikaanse strijdkrachten, waar de Special Forces deels Duits gegaan zijn met de HK416. Deze is ook bij de Nederlandse strijdkrachten te vinden. Wel blijft het gros van onze troepen, voor zover je nog van gros kunt spreken, het eveneens M16s doen. Met de Colt Canada (Diemaco) C7 en C8 serie.

Het nieuwe of betere blijft wel vaak iets van- of met ‘zestien’ heten, hoewel er ook naar ‘zeventien’ gelonkt kan worden. Vuistregel hierbij is dat zestiens het in 5,56 mm doen, zeventiens in 7,62 mm. In de meeste gevallen met karabijnversie zusjes.

Colt zelf, de oorspronkelijke (massa)fabrikant van de M16, biedt een ‘nieuwe’ aan uit de M16/M4 familie. De M4 APC waarbij APC staat voor Advanced Piston Carbine, met een gelede zuigerstang overbrenging. Afgaande op dit bericht uit 2008, dus echt nagelnieuw is ‘ie niet, moet de M4 APC de concurrerende HK416 afschieten. Een andere van Colt is de CM901. Een multiwapen dat snel van kaliber 5,56 mm naar 7,62 mm kan worden omgebouwd. Colt Canada biedt het aan als militair wapen met de naam LE901. Het moederbedrijf verkoopt ze vreemd genoeg (alleen) aan jagers. Als iets van zestien. Zo heet ze LE901-16S. Ze doet het echter in 7,62 mm. Om weer echt zestien te worden moet er het nodige omgebouwd worden. Wat ze dan binnen de M16/M4 familie kan aantrekken.

Colt M4 APC (foto: Colt)
1ColtAPC

Colt LE901-16S (foto: Colt)
1LE90116S


Remington flirt eveneens met iets zestiens. Ze heet R4. Daarnaast proberen ze het met de ACR-C, een Adaptive Combat Rifle. Anders moet hun R5 RGP het doen met de Remington Gas Piston. Wat ook kan, of mag, is (boven)delen hiervan gebruiken om je M4 te verbeteren. Het soort modificatiepakketten dat andere fabrikanten eveneens aanbieden.

De Remingtons (foto: Remington)
1remtriple


De BEAR van ADCOR Defense klinkt ruig, maar houdt het behoorlijk M16/M4. In ieder geval uiterlijk.

(foto: ADCOR)
1ADCORBEAR


Vervolgens is er de Belgische FN-SCAR Mk 16. Zij oogt een beetje Remington ACR-C (of andersom). Zelfs de naam lijkt wat bijpassend gehusseld. Ook dikker verkrijgbaar als 7,62 mm Mk 17.

FN-SCAR Mk 16s (Foto: FN)
1FNSCARstandardCQC


Tot slot de Duitser. Hun HK416 mädchen verleidde reeds velen, de stevigere fräulein HK417 iets minder.

HK416 karabijn met aankleding (foto: defenseindustrydaily)
1HK416


Over fräulein gesproken. Sommigen vallen op ouderen. Eentje luistert weliswaar naar veertien, maar ze doet het al sinds 1959 dus daar kun je nog een hoop van leren. Desnoods verkleedt ze zich naar je wensen met SOPMOD pimpspul. Troy Industries levert het geraamte waar je haar verder mee kunt aankleden tot GILF (bedenk zelf wat) van maakt. We hebben het natuurlijk over de M14. Dát was eigenlijk wat je altijd al wilde. Vraag maar aan gunny.

GILF in actie in Irak
M14SageStock


De enige echte teenage queen substitutie vanaf 2:23


(Titelfoto: de eerste productie M16, van world.guns.ru)


Over de auteur:

Michiel Mans Michiel Mans wroette nog draaiend met Windows 95 op het internet. Zo oud is hij al. Voor TPO verzorgt hij wekelijks de serie Mans En Garde, over militaire techno, krijgsgeschiedenis en aanpalende zaken.

12 Reacties :

  1. johannes:

    De USA wapens zijn voor de handel, de Russiese wapens zijn om te vechten, en te winnen.

    Het geweer wat wij kregen in 1956 was de Garand, 1x schieten, 1X schoonmaken !

    Om 1 Duitse Tijger tank buiten gevecht te stellen hadden de Amerikanen, 6 Sherman tanks nodig.

    De beste Tank terwereld is de Russiese TX 90, bijna niet aan te vallen, met eigen lucht afweer rakketen.

    Wapens moeten practisch zijn speciaal in nood situaties, nou er is niets beter als de Kalashnikof, schiet met allerlei ammunitie, en weigerd nooit.

    En heeft U wel eens de Russiese straaljager, de Tjoekof, de Cobra zien doen, op volle snelheid gaat hij rechtop staan en valt zo bijna stil, de vijand vliegt door en wordt zo een gemakkelijk doelwit.

    En veel Russiese wapens zijn te repareren met een ijzer draadje.

  2. Westerling:

    Ik heb een UZI (ijzeren kolf) gehad. Altijd problemen mee.
    Dit wapen is waarschijnlijk om politieke redenen aangeschaft.

  3. Willem:

    Problemen met een UZI? Grappig. Was ook mijn pers. wapen, maar ik dacht juist dat ze heel betrouwbaar waren en bijna nooit weigerden. Maar misschien dat Mans ons kan vertellen…

  4. Bob Gulien:

    Ik dacht dat de M16 een beetje uit de problemen was, na het debatcle in de Vietnam oorlog. Bedankt Michiel. Weer een beetje wijzer.

    Johannes, wat is een Tjoekof? Heb me lens gegoogled maar kon deze superjager niet vinden.
    Trouwens een FA-18 of een F22 kan dat ook.
    Allemaal een beetje het gevolg van de X-31.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Rockwell-MBB_X-31

  5. Willem:

    Johannes bedoeld de Soechoj Soe 27. Een toestel wat bekend stond vanwege de cobra maneuver.
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Soechoj_Soe-27

  6. Willem:

    maneuvre…

  7. johannes:

    Ja, Willem, bedankt, ja de Amerikaanse toestellen kunnen dat ook maar bij veel lagere snelheden, anders breken de vleugels er af.

  8. Richard Heuveling:
  9. Ik heb dat artikel gelezen. Maar daar staat niets over betouwbaarheid van een Uzi. Ik heb altijd begrepen dat door de eenvoudige bouw en het simpele onderhoud ze juist wel betrouwbaar waren. (niet nauwkeurig maar ze schoten wel..

  10. Michiel Mans:

    @Telewiza e.a.

    De UZI is betrouwbaar. En schiet zuiver tot circa 100 meter, mits goed ingesteld (soms aangeduid met inschieten of op zijn Engels to zero). Voor hen die niet weten wat dit is. Je doet een schietserie, zeg vijf patronen, waarbij je uitsluitend zo goed mogelijk mikt op midden-doel. Ook iedere keer op precies dezelfde plek mikken. Dat laatste is essentieel bij het inschieten. Hoe kleiner het groepje dat je hierbij schiet, hoe betere schutter je bent. (‘nullen’ wordt als term gebruikt om de Vo van projectielen te meten. Belangrijk voor o.a. artillerie om onder alle atmosferische omstandigheden accuraat vuur uit te kunnen brengen.)

    Zo meet je het verschil tussen mikpunt en trefpunt. Vervolgens stel je de instelbare vizierdelen bij om het mikpunt en trefpunt bij elkaar te brengen. Het inschietproces betekent veelal meerdere schietseries. Doe het geheel slordig, en je buks schiet voor je gevoel nooit zuiver. Of je moet de afwijking tussen mik- en trefpunt goed kunnen inschatten en compenseren. Oefening baart hierbij kunst. Een kunst die je alleen leert door met scherp te schieten in een buitenomgeving.

    Het je ingeschoten met een los telescoop- of ander vizier, moet je afhankelijk van het bevestigingssysteem veelal iedere keer opnieuw inschieten als je het vizier hebt afgenomen en teruggemonteerd. Een buks met een accessoire bevestigingsrail -die van Picatinny is de bekendste – vermindert de noodzaak om opnieuw in te schieten. Sommige railfabrikanten claimen hierbij een behoud van ‘zero’. Als honderd procent precisie noodzakelijk is, zoals voor een sniper, blijft opnieuw inschieten wenselijk. Dat wordt het al als de temperatuur en luchtvochtigheid (luchtdichtheid) afwijkt van het moment dat je hebt ingeschoten. Dit alles uiteraard bij gelijkblijvende munitie.

    Heb je een ouwe, meer of minder versleten buks gekregen, zal deze vaker haperen en-of minder zuiver schieten. Is logisch. Dat geldt ook voor UZI’s. Of AKs.

    Hier een interessant artikel over de Picatinny rail.

  11. Willem:

    dank voor de toelichting. Tijdens mijn dienst had ik waarschjnlijk een Uzi die door generaal Winkelman zelf was ingeschoten…

Reacties zijn inmiddels gesloten