Artikelarchief van Arthur van Amerongen

Arthur van Amerongen

The Portugal Post – Veel gescheet en weinig drol Abdelkader Benali: de Timmermans van de Nederlandsche bellettrie

tppvierkant

Queridos amigos e amigas! Ik vind de mening van een schrijver niet veel relevanter dan die van bijvoorbeeld Barbie, Gordon, Kim Holland of Joop Braakhekke. Daarom moest ik even giechelen toen ik onderstaande verschillige oproep las op het facebookwandje van Abdelkader Benali, de gesel van scriberend Nederland.
Lees meer

5 reacties 21-07-2014 |

De Portugal Post – Tuur smijt met modder Eigen Algarve eerst!

TPPgrt

 

Queridos amigos e amigas! U denkt dat ik volkomen geïntegreerd ben in de Portugeese samenleving maar ik zie mij eerder als de spreekwoordelijke (dikke, oude & verzadigde) strontvlieg op de muur.

 

Ik observeer dus louter, in mijn hoedanigheid van chroniqueur der Algarviaanse Alltag zoals de Mof dat zo mooi uitdrukt. En net als de spreekwoordelijke strontvlieg laat ik poepjes en die leest u met veel goesting.

‘Landschap van de ziel’

Ik kan helemaal geen Portugees zijn, of ik dat nou wil of niet. Daarvoor ben ik veel te efficiënt en werklustig. Mijn collega Tessa de Loo is wel opgegaan in het Portugese volk. Zij draagt namelijk een snor en schrijft uitbundig rooms en bourgondisch. Mag ik zo vrij zijn haar even te citeren van haar eigenste website?

Verrukt is Tessa over haar woongebied in de heuvels van de zonovergoten Algarve waar ze net zo diep geworteld lijkt als de markante johannesbroodbomen. Overdag zingen bijzondere vogels, krekels geven een schemerconcert en `s nachts roept een uil. En altijd ruist de zeewind. De zuivere lucht ruikt naar wilde tijm en cistusroos, marjolein en sinaasappelbloesem. En het licht is goudkleurig, warm, intens. Als er zoiets bestaat als het landschap van de ziel, dan heb ze dat gevonden in Portugal.

 


Het landschap van de ziel! Ik moest huilen toen ik die zinsnede las en besefte dat ik maar een hele ordinaire letterknecht ben, en laat dat letter ook maar weg. Ik had bijvoorbeeld geschreven: “Overdag zingen ordinaire rotvogels die ik het liefst een volle lading hagel in hun kutreten zou willen jagen.”

Ook ruik ik al die tuinrommel niet die Tessa beschrijft, ik ruik enkel mijn lekkende beerput, de scheten van mijn honden en mijn eigen kopkaas.

PIDE

Ik schrijf dan ook niet om in het gevlij te komen bij de Portugese junta. Ik schrijf de waarheid op van het barre bestaan in de Algarve: de permanente doodswens der bewoners, de crisis zoals veroorzaakt door de trojka, dat Europese monsterverbond/nazi-triumviraat, de moordende apathie en lethargie, de afwezigheid van betaalbare hoerenkasten met nette gastvrouwen die meerdere talen spreken und so weiter, und so weiter.

Regelmatig word ik ‘s nachts bezocht door de PIDE, de geheime politie.

 

 

Sinds ik van de drank af ben, komen ze iets minder want bieten- en wortelsap is niet echt hun ding. Ik heb nog wel een doosje Hofnarsigaren (geërfd van mijn vader) voor ze klaar liggen.

Vorige week kwamen ze weer eens langs, op een onchristelijke tijdstip. Tevreden staken ze de brand in hun segaartje en toen kwam Rui weer met het gebruikelijke verwijt: “U maakt van de Portugees een schetsfiguur. Jij bent een typische moddersmijter, om niet te zeggen mestkever en strontvlieg!”

Agesus

Ik zuchtte diep en rakelde met tegenzin mijn verleden op. Ik was namelijk al in de vroege jaren zeventig betrokken bij het antifascisme in Nederland en bestreed vooral het walgelijke stereotiepe beeld van de mohammedaanse, Spaanse en Portugese gastarbeiders. Ik herinner de mannen van de PIDE dan bijvoorbeeld aan mijn strijd tegen Alexander Curly. In de zomer van 1975 stond zijn hit Agesus weken bovenaan in de top-40 en zong heel Nederland het lied over de lotgevallen van deze gastarbeider uit volle borst mee. Agesus was een Turk, al deed zijn wonderlijke naam met de keelklank eerder aan een Marokkaan denken en ook het koeterwaalse refrein riep eerder een Arabische dan een Turkse sfeer op.

Turk of Marokkaan, voor Alexander Curly was het één pot nat en de boodschap van zijn smartlap was duidelijk: de gastarbeider geilt op onze blanke dochters en trekt graag een mes (terwijl het toch algemeen bekend is dat Turken bij voorkeur schieten). Moslims en messen blijven, het is me wat. Vreemd genoeg protesteerde niemand tegen dit walgelijke nummer van Curly, alleen Jules Croiset en ik.

Vader Abraham

In datzelfde jaar kwam het fascistische strijdlied Wat doen we met die Arabieren hier (want “ze zijn niet te vertrouwen bij onze mooie vrouwen”) uit, van Vader Abraham.

 

 

De tekst is werkelijk schandalig, eigenlijk de Brabantse versie van Mein Kampf. Leest en huivert:

 

We hebben toch een autootje, dat autootje heet Daf

Daar kan zo’n dikke Arabier niet in

We hebben toch een Singer, zo’n naaimachien is af

Een Nederlander naait toch graag z’n zin

En Philips heeft een gloeilamp, die geeft toch prachtig licht

Dat is toch onze trots van Nederland

Een Arabier die zit toch maar het liefst op een kameel

Met om zich heen veel olie en veel zand

Amin heeft toch het snoepje, het snoepje van de week

Een …… is een Hollandse soldaat

Straks kopen ze nog Heineken, dan zijn we pas van streek

Als het om bier gaat dan worden we goed kwaad

Verolme bouwt zijn schepen, precies zoals het moet

Wij houden van veel gein en van plezier

Maar komen ze aan Nederland dan kookt ineens ons bloed

Zo blijkt een Arabier, die hoort niet hier

 

Ik heb toen vijf mohammedanen van vleesverwerkingsbedrijf Stroomberg in Ede een strafklacht laten indienen tegen Vader ‘Adolf’ Abraham (Pierre Kartner), die dank zij mij dus tijdelijk onder politiebewaking werd gesteld en later nog warempel zijn excuses aanbood aan de honorair consul van Koeweit. De anonieme dreigbrieven die mijnheer Kartner kreeg waren overigens niet van mij maar van Jules Croiset.

Masterclass anti-racisme

Ik ging verder met mijn masterclass anti-racisme tegen de twee dienstkloppers van de PIDE: in het Nederland van de jaren zestig gold de Arabier aanvankelijk nog als exotisch (snor, knoflook), net als de eerste lichting Portugese gastarbeiders. Voor hele generaties Nederlanders was de vliegende fakir in de Efteling de eerste kennismaking met het Midden-Oosten, of de strip Iznogoedh, die jaren in het weekblad Pep stond. Iznogoedh van de tekenaars Tabary en Goscinny was gebaseerd op de Arabische vertellingen van Duizend-en-één-nacht. De hoofdrol is voor de boosaardige Iznogoedh, die terzijde wordt gestaan door de onnozele Ali del Dehrel. Het succes van de strip is het eindeloos uitmelken van dezelfde grap: Iznogoedh verzint iets om van de kalief af te komen (hij wil zelf de macht overnemen) en trapt vervolgens in zijn eigen val.

Dat interesseert die mannen van de PIDE geen ene reet want ze hebben de mohammedanen al in 1249 op de trein naar het Oosten gezet. Rui tegen mij: “Maar die Aggesus is helemaal geen Portugees, dus je zit nou gewoon poep te praten want wij heten allemaal Rui behalve mijn gewaardeerde collega hier want die heet Joao.”

Ik word altijd een beetje mies van zoveel lethargische onverschilligheid en leg dan voor de zoveelste keer uit wat mijn drijfveren zijn:

Arabieren in films

In 1988 studeerde ik Midden-Oostenstudies aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. Ik ben daar vervolgens geschorst door de universiteit nadat ik de scriptie De TV-Arabier had geschreven. Ik had ruim negenhonderd Amerikaanse films waarin Arabieren of bewoners van het Midden-Oosten voorkomen geanalyseerd, en wat bleek? Arabieren worden neergezet als terroristen, bloeddorstige strijders, rijke, onethische smeerlappen en als fanatici die in een andere god geloven en weinig of geen waarde aan het leven hechten. Ze willen het Westen vernietigen met olie en terrorisme en ontvoeren, mishandelen en verkrachten westerse vrouwen, hebben vrijwel nooit familie en wonen op primitieve plekken, bij voorkeur in de woestijn.

Als je Arabische vrouwen al ziet in films, zijn ze verborgen in zwarte lappen of gaat het om zwijgende, exotische haremmeisjes. In de films werden Arabieren zelden als normale mensen geportretteerd, integendeel, ze werden gedemoniseerd en ontmenselijkt. Hollywood heeft, zo schreef ik, een atmosfeer van intolerantie gekweekt waarin, zeker na 11 september, racisme gedijt (uiteindelijk moet ik Hollywood toch gelijk geven en beschouw ik de scriptie als een dwaling en een jeugdzonde, maar dit geheel terzijde).

Hams, Hamas, in mijn sas met butaangas!

Om de animatiefilm Pocahontas (door Marokkanen ook wel ‘Pakdiehandtas’ genoemd) historisch verantwoord te maken (lees: zo politiek correct mogelijk), gingen de Disney-studio’s eindeloos te rade bij native Americans, oftewel de indianen. Bij films over joden en negers gebeurt hetzelfde. Voor de Disney-film Aladdin werd nauwelijks met Arabieren overlegd. In deze succesvolle animatiefilm, waarvan de gehele cast uit Arabieren bestaat, hebben de helden een lichtere huid en een Amerikaans accent, terwijl de boosaardige bewakers en koopmannen een donkere huid, haakneuzen en een zwaar Arabisch accent hebben. Als joden zo werden afgebeeld, zou een enorme rel ontstaan.

Terwijl ik deze gewichtige woorden tegen agent Rui sprak, besefte ik dat de Arabier niks geleerd heeft van mijn scriptie. Hij maakt van de jood nu precies hetzelfde stereotiep, met haakneus en vieze pluisbaard en voor de gezelligheid tekent hij er dan nog wat hakenkruizen bij. Ik vervolgde mijn vertoog: “Rui, ik hoorde zaterdag op de Wereldomroep allemaal mohammedaanse mensen tijdens een demonstratie schreeuwen: ‘Hamas hamas, Ik ben zo in mijn sas met butaangas’.”
Rui moest even slikken en zei toen: “Wat kost een fles butaangaas eigenlijk bij jullie? Hier wordt die rommel steeds duurder en dat komt door die nazi’s in Brussel.”

“A propos, Rui, nu je er toch bent”, zei ik doortastend: “Wat is eigenlijk het verschil tussen butaan en propaan? Ik koop maar wat. Ik dacht aanvankelijk dat de calorische waarde van butaan hoger was dan die van propaan maar merk ik dat als ik een ei kook?”
Rui pakte een tabelletje uit zijn aktentas en liet mij zien dat een kilo butaan evenveel energie oplevert als een kilo propaan.

Eigen Algarve eerst

De heren moesten weer eens verder. Bij de poort greep Rui mij bij de schouder. Hij zei: “Alles wat er in jouw datsja gezegd is, blijft onder ons. Ook van die segaren. Ik ben wel geschrokken van al jouw verhalen over mohammedanen. Ik heb een nicht in Sevilla wonen en die heeft ook al last van ze. Nou begreep ik uit de krant dat die Aggesus van Baghdad Andalusië wil heroveren en dus ook de Algarve. Klopt dat?”

Ik gaf Rui een bemoedigend schouderklopje. “Vriend, dat zijn nou precies de zionistische leugens waar Anja Meulenbelt afgelopen zaterdag op hamerde tijdens haar toespraak voor de rehabilitatierally voor Hitler. Allemaal apekool. De Algarve aan de Algarvers. Eigen Algarve eerst!”

1 reactie 15-07-2014 |

De Portugal Post – Waarom ik van zo van Marokkanen hou Het verhaal van gangster rapper Bilal

tppvierkant

Queridos amigos e amigas! Wat is het toch een voorrecht om in de Algarve te mogen wonen! Een waar kalifaat voor een avontuurlijk scharrelzwijn zoals ik! En wat is die kakelverse Portugal Post toch een baken van beschaving temidden van de Nederlandse media die bol staan van trivia over de schurft van Johan Derksen, de kontdruiper van Gordon, de ontplofte wang van Linda de Mol en de zwerende tatoeage van Nigel de Jong.
Lees meer

geen reactie 08-07-2014 |

Portugal Post WK Special: Dé nabeschouwing Voetbal kijken met de Alzheimer Vereniging

TPO voetbal

Queridos amigos e amigas! Ik mocht deze week weer een hele stapel lezerspost ontvangen waarvan akte. Uiteraard zat er weer het nodige, bijna ongebruikte damesondergoed tussen (bedankt Claudia Schoemacher-Van Zweden), een geparfumeerde liefdesbrief van professor Bas Heijne die met mij een week naar het verre Mykonos wil en verder de gebruikelijke querulantenwaan. Bovendien zat er een brief bij van een verdrietige Linda Voortman van GroenLinks. Źij schreef dat ze mij een half jaar geleden geblokkeerd had op Facebook en vroeg zich vertwijfeld af waarom ik daar nooit op heb gereageerd. ‘Je negeert me gewoon’ schreef ze en ik voelde haar pijn. Lees meer

geen reactie 30-06-2014 |

The Portugal Post – Ben ik eigenlijk wel reactionair genoeg? Een politieke speurtocht

tppvierkant

Queridos amigo e amigas! Wat mij vandaag nou toch weer overkomt en wie ben ik dat ik dit allemaal mag meemaken! Ik dook voor mijn doen best laat de bedstee in vanwege de WK-kraker tussen FC Balletjeballetje en FC Scam 419 maar toch was ik al weer vroeg uit de veren vanwege de vlooienmarkt in Monchique. Ik tuf op mijn Solex dus die magische berg op en vind bij mijn vrind, de omstreden antiquair Rui Pinto, tussen de Angolese Africanabilia van Leni Riefenstahl in een oude stinkdoos een ansichtkaart van warempel Gerard Reve aan Gerrit Komrij en zijn levenspartner Charles Hofman, uit het jaar onze Heren negentiennegenenzestig. Hij is verstuurd vanuit Quarteira, praktisch om de hoek van mijn datsja, en wel op vier mei van het jaar onzes Heren negentiennegenzestig. Ik lees hem eventjes aan u voor: Lees meer

9 reacties 22-06-2014 |

Portugal Post, editie 9, jaargang 2 Brood, Spelen, Buttplugs & Leibniz

tppvierkant

De beschofte Tuur

Queridos amigos e amigas! Ik zal het vandaag eenvoudig voor u houden, qua inhoudelijk, want u bent vannacht natuurlijk allemaal opgebleven voor die heuse kraker Japan-Elfenbeinküste. En vandaag de klassiekers Zwitserland-Ecuador en Frankrijk-Honduras: wie bent u dat u dit allemaal mag medemaken in uw versierde vinexwijk met een oranje buttplug van die duvelse Roy Donders in uw bipsgat! Lees meer

geen reactie 15-06-2014 |

The Portugal Post – Van den zigeuner en het mysterie van het verdwenen wasgoed Pinkstereditie - Mijn bedevaart naar El Rocio

tppvierkant

Paard met vrouw. Privéarchief Arthur van Amerongen.

Zigeuners hebben ook in Portugal een slechte reputatie, queridos amigos e amigas. Nu gaat u natuurlijk onmiddellijk aangifte doen. Ren dan! Het leuke nieuwtje dat ik voor u in petto heb, is dat dat tegenwoordig gewoon in uw eigen taal kan bij uw eigen Sociale Dienstfiliaal, tegelijktijdig met het inleveren van uw maandelijkse Soos-bescheiden. Maar hou uw paarden want ik hou namelijk van zigeuners. Hier in de Algarve wemelt het van de ciganos en die zien er heel anders uit dan hun Nederlandse collega’s die weldoorvoed zijn, in villa’s wonen en grote André van der Louwsnorren dragen (als ze geen snor dragen, vallen ze in de categorie neo-zigeuners a la Frans Bauer en Rafael van der Vaart). Lees meer

1 reactie 09-06-2014 |

Portugal Post over aanslag Brussel: De mohammedaan heeft het gedaan Plus: Hebreeuws studeren met Martin Bosma

aanslag brussel

Enfin, het was dus een mohammedaan die de aanslag pleegde in Brussel. Ik zei toch! Aan het profiel te zien (berovingen, overvallen, collectebussen van het Rode Kruis jatten) een hardnekkige junk die op zijn twaalfde in Roubaix begon met het het slopen van bejaarden, schoolmeisjes, homo’s en joodse kindjes en op zijn achttiende klaargestoomd was voor het echte werk in opdracht van de De Grote Pottenbakker die in de Hemelen is. Een slachtoffer van monsieur Le Pen, zou Zijne Excellentie prins Frenske Timmermans Den Erste zeggen die overigens binnenkort op bukbedevaart gaat naar Mekka en Medina. Lees meer

64 reacties 01-06-2014 |

Portugal Post bonuseditie: antisemitische aanslag in Brussel 'We zijn het stadium van de dialoog voorbij, vrees ik'

ANP-1000_27357804

Tijdens het schrijven van Brussel: Eurabia in 2006 woonde ik om de hoek van het Joods Museum in Brussel. Ik ben er een paar keer binnen geweest. Het is een wat tam en saai museum, zeker in vergelijking met het Joods Historisch Museum in Amsterdam. Ik liep er dagelijk langs maar zag er zelden mensen naar binnen gaan. Voor het museum staan betonblokken tegen aanslagen en de hele Miniemenstraat hangt vol met camera’s. Lees meer

30 reacties 26-05-2014 |

The Portugal Post, editie 7, jaargang 2 Bericht uit de hel van de Algarve (Plus: een Tuur pin-up!)

tppvierkant

Man met Bijl – Privé-archief Arthur van Amerongen

Spuugzat ben ik het, al die haatpost van querulanten. Ze zijn altijd van dezelfde strekking: ‘u bent maar een zielig mannetje, Martin, met uw gefoeter op Nederland. U heeft Nederland verlaten en daarom u heeft geen enkel recht om kritiek te spuien. U bent een landverrader. Altijd maar die opgewekte berichtjes vanuit de hangmat. Altijd maar schijnt de zon. U doet helemaal niets, behalve de schrijver uit te hangen. Ja, een beetje wandelen, de honden voeren, onaneren en bietensap en wortelsap kopen bij de de Aldi. U bent een minderwaardig mens.’ Lees meer

1 reactie 19-05-2014 |

The Portugal Post, editie 6, jaargang 2 Dia da Mãe, Moederdag-special

tppvierkant

Queridos amigos e amigas! Om maar met de deur in huis te vallen: Leon de Winter meent dat alleen joden grappen mogen maken over joden. Alles goed en wel, maar dat geeft hem en zijn stenografe Jessica Durlacher nog niet het recht van Anne Frank een pias te maken. Waarom anders kwam Koning Willem-Alexander der Nederlanden schuddebuikend en roflollend Theater Amsterdam uit? Alles in Nederland moet platvloers zijn, anders begrijpt de Koning het niet. Lees meer

3 reacties 10-05-2014 |

The Portugal Post, editie 5, jaargang 2 Eu e o perigro vermelho (Ik en de PvdA)

TPPgrt

Lees meer

geen reactie 04-05-2014 |

The Portugal Post, editie 4, jaargang 2 Fear and loathing in de Algarve

TPPgrt

Don Arturio undercover bij gemene motorbendes die al jaren dood en verderf zaaien in de oostelijke Algarve!

Tuur undercover

Lees meer

1 reactie 27-04-2014 |

The Portugal Post, editie 3, jaargang 2 De Pels, De Nollen en de Anjerrevolutie

TPPgrt

Queridos amigos e amigas! Ik ben zo blij als Bobbi Eden met elf zwarte kinderarmpjes in haar endeldarm omdat ik weer terug ben in mijn geliefde Algarve. Que saudades, wat werd ik verteerd door heimwee in het goddeloze Mokum, die poel des verderfs waar iedereen maar snoereert en de Marqt frekwenteert. Ik moest daarom vreselijk huilen toen ik mijn honden weer zag, en hun epische drollenbolussen waarop duizenden strontvliegen feestten. Spontaan uit mijn hoofd droeg ik ze de schitterende hommage aan de Algarve voor van de bekende sinterklaasdichter Nasi Rames. Lees meer

1 reactie 23-04-2014 |

Alle vrouwen zijn hoeren, behalve mijn moeder Over La sexualité en islam

Hoofddoek

Als iets de landen van Noord-Afrika en het Midden-Oosten bindt, is het wel de totale hypocrisie ten aanzien van seks, die gepaard gaat met een preutsheid die we in Nederland voor de oorlog hadden. Het is ondenkbaar dat je op de Libanese, Egyptische, Algerijnse of Marokkaanse televisie ook maar één tiet zult zien en in kiosken en boekhandels zul je nooit een Playboy aantreffen. Zelfs Nederlands eerste en zeer onschuldige blootblad De Lach zou onmiddellijk door de politie van de schappen worden verwijderd. Lees meer

12 reacties 09-04-2014 |
Pagina 1 van 612345...Laatste »