Artikelarchief van Arthur van Amerongen

Arthur van Amerongen

The Portugal Post – Koninginnedag in Beiroet Alcohol en de islam maken meer stuk dan u denkt

kiek Tuur vandaag

Queridos amigo e amigas. Ik ben weer veilig thuis in de reet van Europa, daar waar de zon altoos schijnt en waar de aambei welig tiert! Ik zal u niet langer vervelen met mijn verbitterde jammerklachten over Mokum en Nederland al blijkt uit lezersonderzoek dat u mijn schrijfsels het meest waardeert wanneer ik schuimbekkend fulmineer over de prijs van een dubbele espresso in een vulgair Mokums koffiehuis temidden van het bloedspugend lompenproletariaat (2 x 2 euro 60 = 5 euro 20 en omgerekend naar guldens is dat fl 11,46 en voor dat bedrag kon je vroeger in het Amstel Hotel een geurige bak koffie nemen met een koekje en een kleine neut erbij om het af te leren en dan kon je van het restbedrag ook nog eens naar de hoeren zij het van een wat mindere categorie, een en ander uiteraard eveneens om het af te leren, althans dat zei je dan tegen moeders de vrouw als je met verfomfaaide kleding vol braaksel en andere lichaamssappen en met een epische kegel op een onchristelijk tijdstip op de voordeur van de matrimoniale stulp stond te bonken). Lees meer

2 reacties 14-09-2014 |

The Portugal Post: Amsterdam-editie Drugskalifaat Mokum (I want my money back)

TPPgrt

 

Mokum stemt mij droef. Het is mijn stad niet meer. Ik word diep ongelukkig van de woekerprijzen in de horeca: 12.90 euro voor een koffie, een ‘stokje’ gezond en een vingerhoed verse jus d’orange van de Sligro of de Hanos. In guldens omgerekend hebben we het dan over fl. 28,43.  Lees meer

2 reacties 07-09-2014 |

The Portugal Post: Pancake days is happy days Don Arturo ontrafelt het pannenkoekengate-mysterie

Pannenkoek

Queridos amigos e amigas! Niets blijft mij bespaard en slechts masturbatie en de genadige dood brengen mij verlichting & verlossing. Het zit namelijk zo: op stel en sprong moest ik van hoofdredacteur Bert Brussen naar het moederland komen voor een vlijmscherpe, onafhankelijke en vooral kritische culinaire dieptereportage over Boerderij Meerzicht in het Amsterdamse Bos. ‘Dus geen advertorial zoals gewoonlijk, mijnheer van Amerongen’ brulde de Nederlandse Rupert Murdoch nog door de telefoon. In eerste instantie dacht ik te zijn uitgenodigd voor de H.J. Schoo-lezing van mijn goede vriend Frans Timmermans. U denkt: de betreurde H. J. Schoo van tandartsenbulletin Elsevier? Die is toch enkel bekend geworden als biologische vader van een zoon bij de hoofdredactrice van De Groene Amsterdammer terwijl zij helemaal niet de heteroseksuele beginselen is toegedaan? Inderdaad, die Schoo, de broer van de gesjeesde VVD-minister van ontwikkelingssamenwerking Eegje. Zij is vooral diepgeworteld in ons collectieve bewustzijn vanwege haar exotische fladdergewaden van High & Mighty. Over deze Outside Manshop gesproken: ik had Frans op mijn bekende altruïstische wijze geadviseerd om daar zijn sollicitatiekostuum voor Jean-Claude Junk aan te schaffen. Op maat, en dus niet zoals gewoonlijk van het rek bij de Peek & Cloppenburg in Heerlen. Frans is een wittieman geboren in het lichaam van een Surinaamse dame (denk Gerda Havertong) en zou dus het best afdankers van Eegje Schoo dragen. Lees meer

geen reactie 03-09-2014 |

The Portugal Post – Porno-editie! Plus: Tuur ontvangt en beantwoordt haatmail

tppvierkant

Queridos amigos e amigas. Ik heb het ook niet makkelijk hoor. Jelui zult maar mij zijn. En dan heb ik het nog niet eens over het neoplasma malignum in mijn nek dat inmiddels groter is dan mijn tets en de gemoederen in het moederland duchtig bezighoudt. Quel horreur! Daarenboven mocht ik deze week een haatmail ontvangen van ene Linda Kwant. Zij schreef mij, onverbloemd en onbarmhartig: Lees meer

geen reactie 24-08-2014 |

The Portugal Post: An allem sind die Juden schuld! En over de peulen van de Johannesbroodboom

tppvierkant

Kopen?

 

Queridos amigos e amigas! Ook uw nederige inkthoer in de verre Algarve heeft het heus niet makkelijk hoor! Mijn wonderschone en anders zo zennerige biotoop zwoegt en zucht onder de invasie van gemuteerde tokkies uit de blubber van de zo goed als leeggebaggerde Noord-Europese genenpool. Jullui zou voor de gein eens een ochtendje op de luchthaven van Faro moeten gaan posten, gewoon om te kijken wat voor in staat van ontbinding verkerende ééncelligen de vliegmachines van Ryan Air, Easy Jet, Transgenderavia en wat dies meer zij uitbraken. Lees meer

4 reacties 17-08-2014 |

The Portugal Post – Kalifaat Immenaad! Bergrede in het stadion van Faro

openingsfoto

Queridos amigos e amigas! Onder de dertigduizend Nederlanders die permanent in Portugal wonen (vanwege laagbudgetalcoholisme, tanorexia, belastingvlucht of een fetisj voor vrouwmensen met snorren, houten poten en parfum op basis van bacalhau) heerst grote onrust. Ik ontvang stapels brieven met de brandende vraag: ‘doctorandus van Amerongen, is het waar dat de mohammedanen Portugal, dat deels ooit deel uitmaakte van het machtige mohammedaanse rijk, weer terug wil? Zo ja, moet ik dan mijn huis verkopen, in deze ongunstige tijden? En waar moet ik heen, kent u nog een veilig gebied? U weet dingen en mijn vrouw en ik zijn radeloos. Annelies komt de deur niet meer uit. Laatst meende ze dat de supermarkt in ons dorp was overgenomen door Arabieren. Ik ben toen een kijkje wezen nemen maar het bleken gewoon Chinezen te zijn. Toen zei ze: maar dat is de gevreesde Vijfde Gele Colonne uit Ying Yang! Die stoppen gif en hepathitis C in goedkoop speelgoed voor christenkinderen! Annie had natuurlijk weer eens een oude Readers Digest gelezen over onze gele vrienden uit Xinjiang bij tandarts Van der Drift in Matamoros, professor, maar ik zit mooi met de gebakken peren met zo’n hysterische haabaai thuis.’ Lees meer

1 reactie 11-08-2014 |

The Portugal Post – Joep Hek is gek! Hoe Don Arturo de weerzinwekkende moord op Flappie oploste

tppvierkant

Een deducerende inspecteur Tuur

Queridos amigos e amigas! Niets blijft het moederland deze horrorzomer bespaard! Ook zo stomverbaasd over Joep Hek die keihard zijn baas NRC Handelsblad voor het blok zette, zo niet chanteerde? Geen woord van troost voor de mensen die broertjes en zusjes hadden verloren bij die verschrikkelijke vliegramp. Wel vloog deze mislukte Freek de Jonge als een pitbull op crystal meth het weerloze grefoknuffelbeertje Andries Knevel aan want dat vinden de deftige lezers van het Handelsblad schitterend. U denkt: Joep wil niet voor de Telegraaf werken vanwege ethisch-esthetische bezwaren. Maar NRC is eigendom van Egeria, een bedrijf dat investeert in onder meer dakramen, toiletpotten, juichpakken en bier. Egeria is bovendien in handen van de familie Brenninkmeijer, met name bekend van übertokkiekledingketen C&A. NRC is voor Egeria zeg maar wat RTL voor Unilever is maar dan qua dodebomen. Lees meer

4 reacties 04-08-2014 |

The Portugal Post: Rouwdouwen in de Algarve (Mijn jaren zonder Pim, Dré, Sugar Lee Hooper en Frits Barend)

tppvierkant

(Leestijd: 12 minuten mits visueel onuitgedaagd en hoog opgeleid)

Queridos amigos e amigas! Vanuit mijn Algarviaanse ivoren toren (volgens anderen een smegmatisch hondenhok) lijken het einde der tijden, de Dag des Oordeels én Armageddon te zijn aangebroken in het moederland. Acht euro voor een vingerhoed lauwe pisrosé op een terras in verellendigde lompenproletariaatghetto’s in Amsterdam-west en de Staatsliedenbuurt, negen euro voor een kwartier parkeren, 100 euro voor een blowjob van een kwartier (mét condoom en notabene zes minuten tijdverlies door overdreven gedoe met het washandje van de kommerjsele sekswerkster die in koeterwaals bromt dat vieze piemel schoon moet wassen in die fonteintje) het salonfähige mohammedaans antisemitisme dat zich nog rapper verspreid dan het Ebola-virus of anusherpes van Gordon en gans het volk dat meent dat Frans Timmermans de reïncarnatie is van Erasmus, een en ander vanwege een toespraak voor de Veiligheidsraad (naar eigen zeggen een kwartier voor zijn optreden in de gang geschreven, kwade tongen vertelden mij echter dat hij de speech heeft laten schrijven door Albert de Booy, de oprichter van de Speakers Academy in het verre Schiedam) waarin hij eiste dat de trein op de rampplek onmiddellijk moest gaan rijden terwijl die al twee uur aan het rijden was notabene. Goed, een speech in redelijk fatsoenlijk Engels en je bent de populairste man van Nederland. Ik denk dat alleen ik, Chrétien Breukers en Job Cohen niet verliefd zijn op Frans die het vak overigens heeft geleerd van zijn stiefvader Pierre Cnoops, de buuttereedner uit Maasbracht. Lees meer

1 reactie 28-07-2014 |

The Portugal Post – Veel gescheet en weinig drol Abdelkader Benali: de Timmermans van de Nederlandsche bellettrie

tppvierkant

Queridos amigos e amigas! Ik vind de mening van een schrijver niet veel relevanter dan die van bijvoorbeeld Barbie, Gordon, Kim Holland of Joop Braakhekke. Daarom moest ik even giechelen toen ik onderstaande verschillige oproep las op het facebookwandje van Abdelkader Benali, de gesel van scriberend Nederland.
Lees meer

10 reacties 21-07-2014 |

De Portugal Post – Tuur smijt met modder Eigen Algarve eerst!

TPPgrt

 

Queridos amigos e amigas! U denkt dat ik volkomen geïntegreerd ben in de Portugeese samenleving maar ik zie mij eerder als de spreekwoordelijke (dikke, oude & verzadigde) strontvlieg op de muur.

 

Ik observeer dus louter, in mijn hoedanigheid van chroniqueur der Algarviaanse Alltag zoals de Mof dat zo mooi uitdrukt. En net als de spreekwoordelijke strontvlieg laat ik poepjes en die leest u met veel goesting.

‘Landschap van de ziel’

Ik kan helemaal geen Portugees zijn, of ik dat nou wil of niet. Daarvoor ben ik veel te efficiënt en werklustig. Mijn collega Tessa de Loo is wel opgegaan in het Portugese volk. Zij draagt namelijk een snor en schrijft uitbundig rooms en bourgondisch. Mag ik zo vrij zijn haar even te citeren van haar eigenste website?

Verrukt is Tessa over haar woongebied in de heuvels van de zonovergoten Algarve waar ze net zo diep geworteld lijkt als de markante johannesbroodbomen. Overdag zingen bijzondere vogels, krekels geven een schemerconcert en `s nachts roept een uil. En altijd ruist de zeewind. De zuivere lucht ruikt naar wilde tijm en cistusroos, marjolein en sinaasappelbloesem. En het licht is goudkleurig, warm, intens. Als er zoiets bestaat als het landschap van de ziel, dan heb ze dat gevonden in Portugal.

 


Het landschap van de ziel! Ik moest huilen toen ik die zinsnede las en besefte dat ik maar een hele ordinaire letterknecht ben, en laat dat letter ook maar weg. Ik had bijvoorbeeld geschreven: “Overdag zingen ordinaire rotvogels die ik het liefst een volle lading hagel in hun kutreten zou willen jagen.”

Ook ruik ik al die tuinrommel niet die Tessa beschrijft, ik ruik enkel mijn lekkende beerput, de scheten van mijn honden en mijn eigen kopkaas.

PIDE

Ik schrijf dan ook niet om in het gevlij te komen bij de Portugese junta. Ik schrijf de waarheid op van het barre bestaan in de Algarve: de permanente doodswens der bewoners, de crisis zoals veroorzaakt door de trojka, dat Europese monsterverbond/nazi-triumviraat, de moordende apathie en lethargie, de afwezigheid van betaalbare hoerenkasten met nette gastvrouwen die meerdere talen spreken und so weiter, und so weiter.

Regelmatig word ik ‘s nachts bezocht door de PIDE, de geheime politie.

 

 

Sinds ik van de drank af ben, komen ze iets minder want bieten- en wortelsap is niet echt hun ding. Ik heb nog wel een doosje Hofnarsigaren (geërfd van mijn vader) voor ze klaar liggen.

Vorige week kwamen ze weer eens langs, op een onchristelijke tijdstip. Tevreden staken ze de brand in hun segaartje en toen kwam Rui weer met het gebruikelijke verwijt: “U maakt van de Portugees een schetsfiguur. Jij bent een typische moddersmijter, om niet te zeggen mestkever en strontvlieg!”

Agesus

Ik zuchtte diep en rakelde met tegenzin mijn verleden op. Ik was namelijk al in de vroege jaren zeventig betrokken bij het antifascisme in Nederland en bestreed vooral het walgelijke stereotiepe beeld van de mohammedaanse, Spaanse en Portugese gastarbeiders. Ik herinner de mannen van de PIDE dan bijvoorbeeld aan mijn strijd tegen Alexander Curly. In de zomer van 1975 stond zijn hit Agesus weken bovenaan in de top-40 en zong heel Nederland het lied over de lotgevallen van deze gastarbeider uit volle borst mee. Agesus was een Turk, al deed zijn wonderlijke naam met de keelklank eerder aan een Marokkaan denken en ook het koeterwaalse refrein riep eerder een Arabische dan een Turkse sfeer op.

Turk of Marokkaan, voor Alexander Curly was het één pot nat en de boodschap van zijn smartlap was duidelijk: de gastarbeider geilt op onze blanke dochters en trekt graag een mes (terwijl het toch algemeen bekend is dat Turken bij voorkeur schieten). Moslims en messen blijven, het is me wat. Vreemd genoeg protesteerde niemand tegen dit walgelijke nummer van Curly, alleen Jules Croiset en ik.

Vader Abraham

In datzelfde jaar kwam het fascistische strijdlied Wat doen we met die Arabieren hier (want “ze zijn niet te vertrouwen bij onze mooie vrouwen”) uit, van Vader Abraham.

 

 

De tekst is werkelijk schandalig, eigenlijk de Brabantse versie van Mein Kampf. Leest en huivert:

 

We hebben toch een autootje, dat autootje heet Daf

Daar kan zo’n dikke Arabier niet in

We hebben toch een Singer, zo’n naaimachien is af

Een Nederlander naait toch graag z’n zin

En Philips heeft een gloeilamp, die geeft toch prachtig licht

Dat is toch onze trots van Nederland

Een Arabier die zit toch maar het liefst op een kameel

Met om zich heen veel olie en veel zand

Amin heeft toch het snoepje, het snoepje van de week

Een …… is een Hollandse soldaat

Straks kopen ze nog Heineken, dan zijn we pas van streek

Als het om bier gaat dan worden we goed kwaad

Verolme bouwt zijn schepen, precies zoals het moet

Wij houden van veel gein en van plezier

Maar komen ze aan Nederland dan kookt ineens ons bloed

Zo blijkt een Arabier, die hoort niet hier

 

Ik heb toen vijf mohammedanen van vleesverwerkingsbedrijf Stroomberg in Ede een strafklacht laten indienen tegen Vader ‘Adolf’ Abraham (Pierre Kartner), die dank zij mij dus tijdelijk onder politiebewaking werd gesteld en later nog warempel zijn excuses aanbood aan de honorair consul van Koeweit. De anonieme dreigbrieven die mijnheer Kartner kreeg waren overigens niet van mij maar van Jules Croiset.

Masterclass anti-racisme

Ik ging verder met mijn masterclass anti-racisme tegen de twee dienstkloppers van de PIDE: in het Nederland van de jaren zestig gold de Arabier aanvankelijk nog als exotisch (snor, knoflook), net als de eerste lichting Portugese gastarbeiders. Voor hele generaties Nederlanders was de vliegende fakir in de Efteling de eerste kennismaking met het Midden-Oosten, of de strip Iznogoedh, die jaren in het weekblad Pep stond. Iznogoedh van de tekenaars Tabary en Goscinny was gebaseerd op de Arabische vertellingen van Duizend-en-één-nacht. De hoofdrol is voor de boosaardige Iznogoedh, die terzijde wordt gestaan door de onnozele Ali del Dehrel. Het succes van de strip is het eindeloos uitmelken van dezelfde grap: Iznogoedh verzint iets om van de kalief af te komen (hij wil zelf de macht overnemen) en trapt vervolgens in zijn eigen val.

Dat interesseert die mannen van de PIDE geen ene reet want ze hebben de mohammedanen al in 1249 op de trein naar het Oosten gezet. Rui tegen mij: “Maar die Aggesus is helemaal geen Portugees, dus je zit nou gewoon poep te praten want wij heten allemaal Rui behalve mijn gewaardeerde collega hier want die heet Joao.”

Ik word altijd een beetje mies van zoveel lethargische onverschilligheid en leg dan voor de zoveelste keer uit wat mijn drijfveren zijn:

Arabieren in films

In 1988 studeerde ik Midden-Oostenstudies aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. Ik ben daar vervolgens geschorst door de universiteit nadat ik de scriptie De TV-Arabier had geschreven. Ik had ruim negenhonderd Amerikaanse films waarin Arabieren of bewoners van het Midden-Oosten voorkomen geanalyseerd, en wat bleek? Arabieren worden neergezet als terroristen, bloeddorstige strijders, rijke, onethische smeerlappen en als fanatici die in een andere god geloven en weinig of geen waarde aan het leven hechten. Ze willen het Westen vernietigen met olie en terrorisme en ontvoeren, mishandelen en verkrachten westerse vrouwen, hebben vrijwel nooit familie en wonen op primitieve plekken, bij voorkeur in de woestijn.

Als je Arabische vrouwen al ziet in films, zijn ze verborgen in zwarte lappen of gaat het om zwijgende, exotische haremmeisjes. In de films werden Arabieren zelden als normale mensen geportretteerd, integendeel, ze werden gedemoniseerd en ontmenselijkt. Hollywood heeft, zo schreef ik, een atmosfeer van intolerantie gekweekt waarin, zeker na 11 september, racisme gedijt (uiteindelijk moet ik Hollywood toch gelijk geven en beschouw ik de scriptie als een dwaling en een jeugdzonde, maar dit geheel terzijde).

Hams, Hamas, in mijn sas met butaangas!

Om de animatiefilm Pocahontas (door Marokkanen ook wel ‘Pakdiehandtas’ genoemd) historisch verantwoord te maken (lees: zo politiek correct mogelijk), gingen de Disney-studio’s eindeloos te rade bij native Americans, oftewel de indianen. Bij films over joden en negers gebeurt hetzelfde. Voor de Disney-film Aladdin werd nauwelijks met Arabieren overlegd. In deze succesvolle animatiefilm, waarvan de gehele cast uit Arabieren bestaat, hebben de helden een lichtere huid en een Amerikaans accent, terwijl de boosaardige bewakers en koopmannen een donkere huid, haakneuzen en een zwaar Arabisch accent hebben. Als joden zo werden afgebeeld, zou een enorme rel ontstaan.

Terwijl ik deze gewichtige woorden tegen agent Rui sprak, besefte ik dat de Arabier niks geleerd heeft van mijn scriptie. Hij maakt van de jood nu precies hetzelfde stereotiep, met haakneus en vieze pluisbaard en voor de gezelligheid tekent hij er dan nog wat hakenkruizen bij. Ik vervolgde mijn vertoog: “Rui, ik hoorde zaterdag op de Wereldomroep allemaal mohammedaanse mensen tijdens een demonstratie schreeuwen: ‘Hamas hamas, Ik ben zo in mijn sas met butaangas’.”
Rui moest even slikken en zei toen: “Wat kost een fles butaangaas eigenlijk bij jullie? Hier wordt die rommel steeds duurder en dat komt door die nazi’s in Brussel.”

“A propos, Rui, nu je er toch bent”, zei ik doortastend: “Wat is eigenlijk het verschil tussen butaan en propaan? Ik koop maar wat. Ik dacht aanvankelijk dat de calorische waarde van butaan hoger was dan die van propaan maar merk ik dat als ik een ei kook?”
Rui pakte een tabelletje uit zijn aktentas en liet mij zien dat een kilo butaan evenveel energie oplevert als een kilo propaan.

Eigen Algarve eerst

De heren moesten weer eens verder. Bij de poort greep Rui mij bij de schouder. Hij zei: “Alles wat er in jouw datsja gezegd is, blijft onder ons. Ook van die segaren. Ik ben wel geschrokken van al jouw verhalen over mohammedanen. Ik heb een nicht in Sevilla wonen en die heeft ook al last van ze. Nou begreep ik uit de krant dat die Aggesus van Baghdad Andalusië wil heroveren en dus ook de Algarve. Klopt dat?”

Ik gaf Rui een bemoedigend schouderklopje. “Vriend, dat zijn nou precies de zionistische leugens waar Anja Meulenbelt afgelopen zaterdag op hamerde tijdens haar toespraak voor de rehabilitatierally voor Hitler. Allemaal apekool. De Algarve aan de Algarvers. Eigen Algarve eerst!”

1 reactie 15-07-2014 |

De Portugal Post – Waarom ik van zo van Marokkanen hou Het verhaal van gangster rapper Bilal

tppvierkant

Queridos amigos e amigas! Wat is het toch een voorrecht om in de Algarve te mogen wonen! Een waar kalifaat voor een avontuurlijk scharrelzwijn zoals ik! En wat is die kakelverse Portugal Post toch een baken van beschaving temidden van de Nederlandse media die bol staan van trivia over de schurft van Johan Derksen, de kontdruiper van Gordon, de ontplofte wang van Linda de Mol en de zwerende tatoeage van Nigel de Jong.
Lees meer

geen reactie 08-07-2014 |

Portugal Post WK Special: Dé nabeschouwing Voetbal kijken met de Alzheimer Vereniging

TPO voetbal

Queridos amigos e amigas! Ik mocht deze week weer een hele stapel lezerspost ontvangen waarvan akte. Uiteraard zat er weer het nodige, bijna ongebruikte damesondergoed tussen (bedankt Claudia Schoemacher-Van Zweden), een geparfumeerde liefdesbrief van professor Bas Heijne die met mij een week naar het verre Mykonos wil en verder de gebruikelijke querulantenwaan. Bovendien zat er een brief bij van een verdrietige Linda Voortman van GroenLinks. Źij schreef dat ze mij een half jaar geleden geblokkeerd had op Facebook en vroeg zich vertwijfeld af waarom ik daar nooit op heb gereageerd. ‘Je negeert me gewoon’ schreef ze en ik voelde haar pijn. Lees meer

geen reactie 30-06-2014 |

The Portugal Post – Ben ik eigenlijk wel reactionair genoeg? Een politieke speurtocht

tppvierkant

Queridos amigo e amigas! Wat mij vandaag nou toch weer overkomt en wie ben ik dat ik dit allemaal mag meemaken! Ik dook voor mijn doen best laat de bedstee in vanwege de WK-kraker tussen FC Balletjeballetje en FC Scam 419 maar toch was ik al weer vroeg uit de veren vanwege de vlooienmarkt in Monchique. Ik tuf op mijn Solex dus die magische berg op en vind bij mijn vrind, de omstreden antiquair Rui Pinto, tussen de Angolese Africanabilia van Leni Riefenstahl in een oude stinkdoos een ansichtkaart van warempel Gerard Reve aan Gerrit Komrij en zijn levenspartner Charles Hofman, uit het jaar onze Heren negentiennegenenzestig. Hij is verstuurd vanuit Quarteira, praktisch om de hoek van mijn datsja, en wel op vier mei van het jaar onzes Heren negentiennegenzestig. Ik lees hem eventjes aan u voor: Lees meer

9 reacties 22-06-2014 |

Portugal Post, editie 9, jaargang 2 Brood, Spelen, Buttplugs & Leibniz

tppvierkant

De beschofte Tuur

Queridos amigos e amigas! Ik zal het vandaag eenvoudig voor u houden, qua inhoudelijk, want u bent vannacht natuurlijk allemaal opgebleven voor die heuse kraker Japan-Elfenbeinküste. En vandaag de klassiekers Zwitserland-Ecuador en Frankrijk-Honduras: wie bent u dat u dit allemaal mag medemaken in uw versierde vinexwijk met een oranje buttplug van die duvelse Roy Donders in uw bipsgat! Lees meer

geen reactie 15-06-2014 |

The Portugal Post – Van den zigeuner en het mysterie van het verdwenen wasgoed Pinkstereditie - Mijn bedevaart naar El Rocio

tppvierkant

Paard met vrouw. Privéarchief Arthur van Amerongen.

Zigeuners hebben ook in Portugal een slechte reputatie, queridos amigos e amigas. Nu gaat u natuurlijk onmiddellijk aangifte doen. Ren dan! Het leuke nieuwtje dat ik voor u in petto heb, is dat dat tegenwoordig gewoon in uw eigen taal kan bij uw eigen Sociale Dienstfiliaal, tegelijktijdig met het inleveren van uw maandelijkse Soos-bescheiden. Maar hou uw paarden want ik hou namelijk van zigeuners. Hier in de Algarve wemelt het van de ciganos en die zien er heel anders uit dan hun Nederlandse collega’s die weldoorvoed zijn, in villa’s wonen en grote André van der Louwsnorren dragen (als ze geen snor dragen, vallen ze in de categorie neo-zigeuners a la Frans Bauer en Rafael van der Vaart). Lees meer

1 reactie 09-06-2014 |
Pagina 1 van 612345...Laatste »