Artikelarchief van Tjeerd van Erve

Tjeerd van Erve

Eenzaamheid en geluk verenigen op Abandoned City Recensie: Hauschka – Abandoned City

c_2000x2000x1679390x1386161054xHAUSCHKA_ABANDONED_CITY_hi-res_1440x1440px

Met de titel Abandoned City wil Hauschka vooral het gevoel vatten dat hij heeft wanneer hij achter zijn geprepareerde vleugel aan het componeren slaat. Een vreemde mix van diepe eenzaamheid en even intense gelukzaligheid, iets wat hij herkent in de beelden die hij vond van verlaten steden. Plekken waar ooit mensen al hun geluk en liefde deelden maar vervolgens om verschillende, vaak economische, redenen én masse hebben verlaten. Geleefde en gebroken architectuur waarin enkel nog het verleden echoot, maar de wind de toekomst allang naar elders heeft gebracht.
Lees meer

geen reactie 12-03-2014 |

Guilty Of Everything een fijne nugaze langspeler Recensie: Nothing – Guilty Of Everything

a3943802535_10

Toen vorige week bekend werd gemaakt dat Best Kept Secret Slowdive heeft binnengehaald, zal bij menig indierocker met een gevoel voor muziekgeschiedenis een warm gevoel van binnen hebben gekregen. Samen met My Bloody Valentine, The Jesus And Mary Chain, Medicine en nog zo wat Sarah Records, 4AD en Creation Records bands de grondleggers van de droompop en shoegaze en nu de maatstaaf waar veel indie- en noiserock bands langs afgemeten worden.

Lees meer

geen reactie 05-03-2014 |

Angel Olsen maakt sterke en gevarieerde plaat Recensie: Angel Olsen - Burn Your Fire For No Witness

jag246.11183

Sinds haar optreden op Incubate in 2012 is het eerst en enige dat bij de naam Angel Olsen in mij opkomt “hinnikend paard“. Haar uithalen konden mij toen niet bekoren en ook nu, wanneer ze weer even de jodel- of overdreven countrysnik opzoekt, gaan bij mij de tenen krom. Vreemd, ten eerste omdat mijn halve kast vol staat met om, rond en ronduit vals zingende liederen bakkers, ten tweede omdat Tammy Wynette en Grace Slick graag door mij gehoord worden en de stem van Angel Olsen daar de ideale mix tussen lijkt. De overdreven snik blijft mij echter storen. Voordeel echter is dat op Burn Your Fire For No Witness blijkt dat Angel Olsen heeft leren doseren. Minder snik, meer zingen.
Lees meer

geen reactie 25-02-2014 |

Young Fathers zoekt en overschrijdt grenzen Recensie: Young Fathers – DEAD

young-fathers-dead1

Edinburgh, de Schotse stad staat nu niet bepaald bekend als het centrum van de hiphop. Bodhrán, feadog, viool en doedelzak staan net zover van de West of East Coast als Mark Rutte van visie en betrouwbaar bestuur. En dat is maar goed ook. Het is die afgelegen positie, ver van elke hiphop scene, die Young Fathers alle tijd en ruimte heeft gegeven om te ontwikkelen tot een zeer uniek trio, met een sterk onderscheidend eigen geluid.

Lees meer

geen reactie 03-02-2014 |

Culted een dystopisch landschap in het duister Recensie: Culted – Oblique To All Paths

image

Kil, het diepste punt in het holst van de nacht, een dystopisch landschap, Blade Runner lijkt er het paradijs bij, Culted. Dit is de hel op aarde. Misantropisch, nihilistisch, het is de wereld waaruit Oblique To All Paths omhoog komt gegalmd. Doom metal, met de nadruk op verdommenis, hoop wat vakkundig met elke trage repetitieve gitaar de keel afgeknepen of zelfs de nek omgedraaid.
Lees meer

geen reactie 22-01-2014 |

Een meditatieve kracht op Warpaint Recensie: Warpaint - Warpaint

OWNhMDNjMzAzMCMvVFhKdzFGRzRLUzdSNFpDdFJjbFR4bTMxOHNBPS8xNjl4MzA5OjM1MTV4MjQyMC84NDB4NTMwL3MzLmFtYXpvbmF3cy5jb20vcG9saWN5bWljLWltYWdlcy9mOGI5ZjVjMjhkOGViN2U4YjA1YTU4YWI5NTMxNDI5MmVkMGIxYzYyMWMzYTYzNzE4NzI5NjA4MzU1YjU0

Eerst maar een bekentenis. The Fool, het debuut van Warpaint uit 2010, heb ik lang links laten liggen. Teveel en te vaak werd in recensies, artikelen en interviews de nadruk gelegd op “all female”, een oud drumster die nu in Hollywood acteert of de kortstondige relatie van de zangeres/gitarist met John Frusciante – voormalig drugsgebruiker en gitarist in Red Hot Chili Peppers– dat ik ging geloven dat de band deze “unique selling points” nodig had om te verkopen.
Lees meer

geen reactie 21-01-2014 |

Prachtige liederen de kracht van Damien Jurado Recensie: Damien Jurado - Brothers And Sisters Of The Eternal Son

CS2374998-02A-BIG

Van sommige artiesten of nummers weet je nog precies waar je deze voor het eerst hebt gehoord. Zonder moeite haal je de situatie weer voor ogen. Intoxicated Hands van Damien Jurado is zo’n nummer. Een zondagavond in 2003, de laatste wintermaanden of de eerste lentemaand, bindt me daar niet op vast, zat ik samen met mijn vriendin op ons nog vrij nieuwe en schaars verlichte appartement Duyster op Studio Brussels te luisteren. Tergend trage folk van een singersongwriter die weet hoe je een verhaal in schetsen vertelt om juist een gedetailleerd beeld te creëren. Dronkenmansblues en hartenleed in een, met nog een hint van de eeuwig teleurstelling van de onenightstand in de achtergrond.
Lees meer

geen reactie 20-01-2014 |

Thee Silver Mt Zion laat je leeg achter Recensie: Thee Silver Mt Zion Memorial Orchestra – Fuck Off Get Free We Pour Light On Everything

result (20)

Kerst 2009. Het is het jaar dat Vic Chesnutt een overdosis spierverslappersneemt, wegzakt in een coma om vervolgens uit het leven weg te zakken. Een van de grootste singersongwriters van de laatste twintig jaar zag het na een kwart eeuw verlamd leven niet meer zitten. Oplopende zorgschulden en aanhoudende depressies wonnen het van de wil te leven, niet voor het eerst maar wel voor het eerst met deze definitieve uitkomst.
Lees meer

geen reactie 17-01-2014 |

Big Ups: Werkloos, verveeld, uitzichtloos en boos Recensie: Big Ups - Eighteen Hours Of Static

a1228489869_10

“Everybody says it’s getting better all the time/But it is bad/Still bad”

Vier man, melodische baspartijen, schel, fel knetterende noise gitaar opgekropte frustratie en een voorman die spreken liever afwisselt met schreeuwen dan dat hij zingt. Big Ups is niet de eerste band die de woede en het ongemak met de eigen politieke, culturele en economische conventies in rauw raggende post-hardcore omzet. Jesus Lizard, Shellac, Fugazi en nog een hele rits aan andere bands ging dit viertal voor, en allen zorgden ervoor dat ik mijn vuisten bolden en in volle macht de teksten meedacht en soms zelfs blèrde.
Lees meer

geen reactie 07-01-2014 |

Een willekeurige lijst aan Nederlandse releases (3) Luifabriek luistert langspelers uit de lage landen

Boef_en_de_Gelogeerde_Aap-Niet_Hier-Artwork

Het afgelopen jaar schreef ik weinig – te weinig – over Nederlandse artiesten op de Cult pagina van The Post Online. De stukken die ik daar nu over schrijf gaan nu naar Luifabriek, een Engelstalige site die mid 2013 de lucht in ging. En hoe goed ik een plaat ook vind, ik schrijf er liever geen twee keer over dezelfde plaat. Neemt niet weg dat er het afgelopen jaar weer de nodig kwaliteitsreleases zijn uitgekomen. Om dit toch een beetje goed te maken een subjectieve selectie uit die kwaliteitsreleases. Geen top tien of zo iets vaags. Geen beste van 2013, maar gewoon een aantal platen waar ik van vind dat die meer aandacht verdienen.
Lees meer

geen reactie 01-01-2014 |

Een willekeurige lijst aan Nederlandse releases (2) Luifabriek luistert langspelers uit de lage landen

2613519560-1

Het afgelopen jaar schreef ik weinig – te weinig – over Nederlandse artiesten op de Cult pagina van The Post Online. De stukken die ik daaar nu over schrijf gaan nu naar Luifabriek, een Engelstalige site die mid 2013 de lucht in ging. En hoe goed ik een plaat ook vind, ik schrijf er liever geen twee keer over dezelfde plaat. Neemt niet weg dat er het afgelopen jaar weer de nodig kwaliteitsreleases zijn uitgekomen. Om dit toch een beetje goed te maken een subjectieve selectie uit die kwaliteitsreleases. Geen top tien of zo iets vaags. Geen beste van 2013, maar gewoon een aantal platen waar ik van vind dat die meer aandacht verdienen.
Lees meer

geen reactie 26-12-2013 |

Een willekeurige lijst aan Nederlandse releases (1) Luifabriek luistert langspelers uit de lage landen

result (28)

Begin dit jaar zaten we een goede zaterdagmiddag met zijn vieren aan tafel. Rotterdam was grijs en grauw buiten, maar binnen bloeiden de plannen op alsof het bier en de koffie waren doordrenkt met Pocon. Een nieuwe site, Engelstalig, over Nederlandse underground, cultuur, met een scherpe pen, analytisch, maar vooral eigengereid, onafhankelijk subjectief. Grootse plannen vlogen voor bij, sommige misschien zelfs iets te groot, vast in relatie tot de grote van de glazen. Hoe het ook zij, vier – eigenlijk vijf – werden drie, plannen bijgeschaafd en 31 juli stond het eerste bericht op de nieuwe site Luifabriek.
Lees meer

geen reactie 19-12-2013 |

Richard Buckner: ‘Ik ben een gefaald fictieschrijver’ Interview: Richard Buckner

Vastleggen in volledig scherm 6-12-2013 153136.bmp

In de trein onderweg naar Amsterdam vraag ik mij af wat voor verhalen Richard Buckner achter de gezichten in de spitsvolle coupe zou vinden. Een paar grauwe, doorleefde hoofden omringen mij. Allen op hun pad richting huis, koffers, aktetassen en verweerde rugzakken tussen de benen, een enkeling al vast met het eerste blik van de dag in de handen, €1,75 voor halve liter bij de Albert Heijn To Go.
Lees meer

geen reactie 06-12-2013 |

Jessy Lanza blijft heel Pull My Hair Back boeien Recensie: Jessy Lanza - Pull My Hair Back

CS2271660-02A-BIG

Toen ik gisteren na lang duwen en trekken met mijn verhaal rond Chance Of Rain van Laurel Halo eindelijk weer eens een verhaal rondom een album had weten af te ronden, besloot ik maar direct in een andere Hyperdub-release te duiken. Met de herfst, de korte dagen en het vroege donker sta ik meestal vrij open voor de experimentele elektronische muziek waar dit label bekend om staat. Opgericht door Kode9 (Steve Goodman) ligt het Britse label met vroege releases van onder andere Burial, Kode9 en The Bug aan de wortels van dubstep en het (relatieve) succes van artiesten als Zomby, Flying Lotus of eerder genoemde Burial.
Lees meer

geen reactie 19-11-2013 |

Muzikale bevrijding van Laurel Halo op Chance Of Rain Recensie: Laurel Halo - Chance Of Rain

a62d0b34

De vrij ravende geest… Ik gebruikte de term al eerder dit jaar in verhalen over Hauschka en Pantha Du Prince om het louterende escapisme van hun werk te vatten, en moet er nu weer op terugvallen om de muzikale bevrijding die Laurel Halo op Chance Of Rain te plaatsen. Een douche aan duistere dance beats die drie kwartier in lauw warme druppels uit de hemel op mij neerstort, ontspannend als een plotse zomerstorm in de Pyreneeën tijdens een beknellende hittegolf.
Lees meer

geen reactie 18-11-2013 |
Pagina 1 van 1212345...Laatste »