Pedofilie: tussen pedojagers en Martijn


: 23-11-2011 09:00 uur

De vereniging Martijn heeft niet zo’n mooi trackrecord. Het oorspronkelijke idee voor de pedo-club is volgens Wikipedia afkomstig van een zekere Theo. Geen achternaam. Tijdens het uitzitten van een celstraf in ‘s-Hertogenbosch, wegens seksueel contact met een minderjarige, komt deze Theo op het idee om lotgenoten bij elkaar te brengen middels een blaadje: “Martijn“. De eerste edities van Martijn verschijnen vanuit de gevangenis. Niet veel later wordt de gelijknamige vereniging opgericht. Duistere geschiedenis of niet, een vereniging voor en door mensen die op kinderen vallen is in principe een mooi ding. Je kiest er immers niet voor om pedofiel te zijn.

Stoornis
Sinds 1990 wordt homoseksualiteit door de Wereldgezondheidsorganisatie niet meer als een geestesziekte gezien. Pedofilie valt volgens de DSM-V nog wel onder “psychoseksuele stoornissen”, evenals fetisjisme, transvestitisme, voyeurisme, exhibitionisme, masochisme en sadisme. Dat is een beetje vreemd. Want ‘stoornis’ impliceert dat je ziek bent. Als je ziekte/stoornis definieert als een proces dat schadelijk is voor het organisme, kun je moeilijk volhouden dat je seksueel aangetrokken voelen tot vrouwenkleren of kinderen an sich ziek is.

Uiteraard is seks met kinderen wel schadelijk voor kinderen. Het is niet voor niets bij de wet verboden. In elke instelling voor jeugdpsychiatrie zitten wel een paar kinderen die voorgoed stuk zijn, omdat papa, een oom of de buurman zijn piemel erin heeft gestoken.

De Zware Jongens
De vereniging Martijn ziet dat anders. Zij stelt dat “erotische contacten en wederzijds als plezierig ervaren seksuele relaties tussen volwassenen en kinderen” niet schadelijk zijn en maatschappelijk geaccepteerd zouden moeten worden, “mits zonder dwang.”

Dat schiet natuurlijk niet op. Het klinkt als de statuten van De Zware Jongens: “je mag best iemands spullen meenemen, mits het je lukt om binnen te komen.” Met dat soort hardnekkig asociale, utopische standpunten inspireer je pedojagers en draag je bij aan het in stand houden van het taboe. Martijn maakt het mensen effectief onmogelijk om over hun pedofiele gevoelens te praten. Dat is ontzettend jammer, want pedofilie komt vaker voor dan u denkt. Voor iedere pedofiel die in de bak zit of TBS heeft, moeten er tientallen mannen zijn die ook die gevoelens hebben. Het pedojagers-credo “Geen pedofielen in Nederland” is net zo utopisch als de wensdromen van Martijn.

Niet doodzwijgen
Een bepaald percentage van de Nederlandse bevolking wordt opgewonden van kinderen. Dat is niet handig, dat zouden we liever niet willen, maar het is nu eenmaal zo. Blijkbaar zitten onze hersenen zo in elkaar, dat ze ook dat gedrag genereren. We hoeven dat geen podium te geven, maar het doodzwijgen of dood willen maken is weer het andere uiterste. Een eigen plekje is denk ik raadzaam. De vereniging Martijn zou bij zichzelf te rade moeten gaan. Misschien wordt het tijd om de rigide statuten te wijzigen en een plek te creëren waar mensen over hun behoeftes kunnen praten, zonder meteen tot actie te willen overgaan. Een soort “Anonieme Alcoholisten.”

Ik denk nu even aan die twee 26-jarige jongens, die als pedofiel begonnen en als moordenaar eindigden. Een ervan, Sander Vreeswijk, was politieagent. De ander, Anthony Klein, paste vaker op zijn nichtje. Ik kan het mis hebben, maar ze lijken mij geen in- en in- slechte, koelbloedige verkrachters en moordenaars met voorbedachte rade. Voor hen had een plek waar ze open over hun gevoelens konden praten misschien zin gehad. Als de vereniging Martijn en de pedojagers zich niet zo spastisch zouden opstellen, zouden wij waarschijnlijk ook minder spastisch denken over pedofilie. Zonder al dat spastische gedoe hadden Sander en Anthony het misschien aangedurfd om aan de bel te trekken en over hun gevoelens te praten. Dan hadden Jennefer van Oostende en Milly Boele misschien nog geleefd.

19 Reacties :

  1. Jay:

    Spijker, kop. Bravo!

  2. Undundip:

    Terwijl ik dit lees, merk ik dat een beetje boos word terwijl ik het redelijk eens ben met de inhoud van het verhaal. Blijkbaar erg moeilijk om zonder emotie over zo’n maatschappelijk beladen onderwerp te lezen. Ik denk dat het uit de taboe-sfeer halen van het zelfs maar praten over pedofilie de meeste mensen al enorm kan helpen. Voor slachtoffers en daders geldt dat als maar een deel van het misbruik voorkomen kan worden, dat al prachtig zou zijn. Verder denk ik dat de voorbeelden die je aanhaalt, Sander Vreeswijk en Anthony Klein, niet handig gekozen zijn, aangezien dit in mijn ogen vooral moordenaars zijn. Vooral Sander lijkt me een diep gestoord persoon die met wat meer openheid over het onderwerp niet zomaar geholpen zou zijn. Verder gaat misbruik van dit soort daders net als bij verkrachters in het algemeen vooral over macht in plaats van over seksuele aantrekkingskracht tot het slachtoffer.

  3. Jeweet:

    Scherp artikel. Wel jammer dat je in het artikel alleen refereert naar mannelijke pedo’s en dat ook specifiek zegt. Alsof vrouwen geen pedoseksuele gevoelens kunnen hebben.

  4. Rob Gouweloos:

    “…….Ik denk nu even aan die twee 26-jarige jongens, die als pedofiel begonnen en als moordenaar eindigden. Een ervan, Sander Vreeswijk, was politieagent. De ander, Anthony Klein, paste vaker op zijn nichtje. Ik kan het mis hebben, maar ze lijken mij geen in- en in- slechte, koelbloedige verkrachters en moordenaars met voorbedachte rade. Voor hen had een plek waar ze open over hun gevoelens konden praten misschien zin gehad. “………….

    Ze lijken mij geen in en in slechte koelbloedige verkrachters………

    Maar ze doen het wel.

    Daar kun je 2 kanten mee uit.
    De geitenwollensokkenkant die vindt dat niemand in en in slecht is, en dat alle slechte daden eigenlijk te verklaren zijn vanuit een ongelukkige samenloop van omstandigheden in het kader van een gesloten onbegrepen persoonlijkheid.
    Met begrip kun je de mensen weer op het goede spoor brengen.

    Of een andere kant.
    De meer reële.
    Mensen zoals Sander lijken vanaf de buitenkant niet slecht. Veel pedofielen die toit actie overgaan zijn “brave” burgers met een goede baan.
    Niet direct een misdadigersprofiel. Daarom lijken ze niet op in en in slechte mensen.

    Maar ondertussen nemen ze een serie stappen, waarbij ze het geweten gewoon stilzetten om eroverheen te kunnen.
    Allemaal egocentrische daden met moord tot gevolg.
    Het nemen van iemands leven voor je plezier is het toppunt van slechtheid.
    Dieper kun je niet zakken, temeer omdat de slachtoffers echt weerloos zijn.

    De schrijver heeft wel een punt dat het praten erover mogelijk een oplossing zou zijn, maar in een volwassen stadium zijn de problemen al zo gigantisch gegroeid dat praten niet meer helpt.
    Daar zou je dan heel vroeg mee moeten beginnen.

  5. Wat is dat praten over hun behoeftes? Elkaar vieze verhaaltjes vertellen en dan nog het liefste met de natte emobroekjesfiguren van de hulpverlenerij erbij. De samenleving bepaalt de regels, de normen en de waarden. Als je bij die samenleving wil horen doe je daar aan mee. Als je niet mee kunt doen omdat je een afwijking hebt dan heb je mazzel als de samenleving je helpt. Dan mag je dankbaar zijn want je hebt nergens ‘recht’ op. Heb je een afwijking die gevaarlijk voor die samenleving is, en met name voor het belangrijkste daarvan, de kinderen, dan moet je niet raar opkijken als die samenleving met de bijl klaar staat of met van die regels, wetten en dodelijke spuitjes in de weer gaat.

  6. Pieter:

    Breinbrouwsels
    Lekker middeleeuws. Als het aan figuren als jij lag waren we als mensheid nooit zover gekomen

  7. @Pieter
    Inderdaad en dan was het hier een stuk veiliger geweest.

  8. @7 Tot het je kind is, dat zulke gevoelens heeft.

  9. @Grrrits
    We hebben het hier over de gevaarlijke versies die je kinderen verkrachten en daarna mogelijk de strot doorsnijden. Ja, dat is heel zielig voor de ouders van die verkrachtende moordenaar…

  10. @9 nogmaals, als ze erover hadden kunnen praten was het mogelijk niet zover gekomen. je hebt het over mensen, niet over stripfiguren.

  11. @10. Ik heb het helemaal niet over mensen.

  12. @11 precies.

  13. Goed stuk Sam.

  14. “I see dead pedo’s”

  15. nasje:

    Heel goed artikel dit, zo heb ik er altijd al over gedacht!
    Verder vraag ik me net als reactie 2 idd wel af of de voorbeelden Sander Vreeswijk en Anthony Klein handig gekozen zijn.

  16. job:

    Interessant artikel!
    Ik ben ervan overtuigd dat goede preventie veel misbruik kan voorkomen. Door isolement en vervreemding kunnen ‘normale’ mensen een eigen verwrongen werkelijkheid creëren. De kans dat een pedofiel rare dingen gaat doen zal, lijkt me, veel groter zijn naarmate hij eenzaam is of zich onbegrepen voelt.
    Over pedofilie wordt meestal in extremen geschreven. Wereldvreemde mannetjes van vereniging Martijn, aangevuld met gruwelijke misbruikverhalen, bepalen het beeld. Te walgelijk voor woorden……. zelfs voor iemand die op jongens valt.

    Ik geloof dat de meeste pedofielen niet opvallen en een sociaal geaccepteerd leven leiden. Ze hebben een geheim en kunnen ermee leven. Ze weten best dat seks met kinderen slecht is en verboden. Een ongewenste seksuele voorkeur maakt je nog niet vanzelfsprekend seksueel ongeremd.

    Ik had mazzel. Op het juiste moment ontmoette ik de juiste mensen en ik besef me dat het ook anders had kunnen lopen. Toen ik ongeveer dertien jaar was kwam ik erachter dat ik pedofiele gevoelens had en dat was geen pretje. Ik heb toen veel last gehad van schaamte, eenzaamheid en depressie, want ik wist best dat deze gevoelens niet wenselijk waren.

    Nu, jaren later kan ik praten en dat lucht op. Mijn vrouw, mijn vrienden en een psycholoog weten ervan en ze hebben me niet laten vallen. Had ik dit maar eerder geweten! Ook het contact met een ‘soortgenoot’ heeft me veel geholpen.
    Voor de duidelijkheid: ‘Ik heb nooit seks gehad met een kind, geen strafblad o.i.d…

    Maar goed.. Ik ben het dus eens met de strekking van dit artikel:
    Niet doodzwijgen, want meer openheid ook zorgt voor minder misbuik. Iemand die heeft leren omgaan met zijn gevoelens gaat minder snel de mist in. Een win- winsituatie.

  17. @16 Job, je bent min persoonlijke held van de dag. @haters lees @16

  18. CJP:

    Chapeau voor @16, al vrees ik dat het inzien van win-win situaties door menigeen (op veel gebieden) niet gezien, noch gehoord wil worden.

  19. job:

    @17 Ha! Geweldig! (een pedoheld… bizar!)
    @18 Nee. De illusie dat ik veel bijval zal krijgen, heb ik niet. Toch geloof ik in deze win- winsituatie.
    Geen enkele aandoening wordt beter door te zeggen: ‘Je mag er niet over praten en zoek het zelf maar uit.’ Vooral in je jeugd heb je behoefte aan sturing en een klankbord. Als preutse achttien jarige was ik ernstig verliefd op een jongen van twaalf. Vertel dat maar eens aan je ouders!
    De jongen heeft het niet geweten, ik schaamde me dood en werd moe van mijn onophoudende, malende gedachten. Van gekte ben ik toen verhuisd, als vlucht naar een omgeving waar ik niemand kende. Daar kon ik ongestoord verder piekeren. Brrr… ik krijg de rillingen als ik er aan terug denk.

    Het lijkt alsof ‘de maatschappij’ niet echt opzoek is naar oplossingen. Men durft niet, bang voor reputatieschade. Zelfs de wetenschap loopt er niet warm voor, terwijl er zoveel te winnen is. Waarom?

    Even chargeren:
    Is het maatschappelijke gevoel van; ‘Samen zullen we die pedo’s wel even pakken’, zo belangrijk en bindend, dat we het niet kwijt willen? Alsof het een afvoerputje is voor alle frustraties. Ik lees vaak de reacties op artikelen die gaan over pedofilie. De meest hufterige uitspraken worden gedaan en krijgen bijval. ‘In eens lijkt iedereen het met elkaar eens’. We leven in een verrotte wereld en zij zijn ‘bij voorbaat’ schuldig.

    @11,14
    Weet je wat ik beestachtig vind: ‘mensen groeperen en ze ontdoen van hun menselijkheid, vanwege die ene overeenkomst. Een groep die net zo divers is als de rest van de samenleving.
    Van goed tot kwaad, ze zijn allen vertegenwoordigd.

    Mijn helden zijn de makers van ‘pedofilie.nl’. Tussen de veel shit staan interessante discussies van intelligente mensen die werkelijk betrokken zijn. Ik heb veel aan hen te danken.

Reacties zijn inmiddels gesloten