Video – Job Cohen: ‘Theedrinken nog altijd het beste’ Mohammed Bouyeri hield kennelijk niet van thee

jobcohen


Lees meer

5 reacties 02-11-2014 |

De slag om de gast – Boeiend inkijkje in het leven van een P&W-redacteur Plus: hoe Rachel Franse werd geïntimideerd door Job Cohen

Slag

“Wil je hem laten weten dat de heren graag afreizen naar Barcelona om daar een P&W te maken?” Zo luidt het SMS’je dat redacteur Rachel Franse op vrijdagochtend 18 november 2011 naar Johan Cruijff’s vertrouweling Jaap de Groot stuurt. Ze bluft: niemand op de redactie weet ervan. Al weken probeert ze Cruijff naar Nederland te halen om te praten over de perikelen bij Ajax maar tevergeefs. Maar de blufpoker werkt: De Groot zegt dat ze zich de moeite kan besparen en dat Cruijff naar Nederland vliegt om ‘s avonds aan te schuiven bij Pauw en Witteman. Rachel ‘de levende stuiterbal’ Franse strikes again. Lees meer

4 reacties 11-10-2014 |

Offerfeest op de Wallen 'Ik had Wilders graag koekje van eigen deeg gegeven'

ANP-1000_16662500

Afgelopen week was het Islamitische offerfeest. Ik hou me niet echt bezig met religieuze feesten, op de eerste dag kan ik er in mijn buurt nooit omheen. Voor mijn deur zie ik dan een volksoploop van Marokkaanse mannen bij een vrachtwagen vol dode schapen. Ze staan meestal in de weg of zelfs midden op de weg in Amsterdam Oost. Niet echt een fris gezicht, als je gewend bent aan de voorverpakte, tot eetbaar product gereduceerde dieren bij de Albert Heijn. Lees meer

19 reacties 21-10-2013 |

Hoe Dionysos in Haren verscheen Rapport Cohen hard voor bestuur Haren

Cohen

Het Project X-feest in Haren liep op 21 september uit op een chaos van geweld en vernielingen doordat burgemeester Rob Bats en de politie fouten maakten. Er was geen goed plan van aanpak, er is slecht gecommuniceerd en er zijn verkeerde keuzes gemaakt. Niemand had een allesomvattende visie op wat er kon gebeuren en welke maatregelen er genomen moesten worden. Maar drankmisbruik was de hoofdoorzaak voor het uitbreken van de rellen. Lees meer

1 reactie 08-03-2013 |

De voorovergebogen Job Cohen

Job Cohen. Ik zag hem fietsen. Hij stopte voor een rood verkeerslicht. Op zijn bagagedrager had hij een dikke tas gebonden. Ik stond naast hem en keek hem even aan. Ik wilde vragen of hij naar Haren ging. Maar ik zei niets. Ik had natuurlijk gedag moeten zeggen. Of een grimas. Of een hand aan mijn slaap, als saluut. Iedereen kijkt Job Cohen namelijk op dezelfde manier aan, vol medelijden, met spot, met leedvermaak misschien wel: Doe je ze de groeten in Haren? Lees meer

4 reacties 19-12-2012 |

Klaauw/Brante kijken: Van der Laan onthult Cohen

Van der Laan onthult Cohen

Lees meer

2 reacties 30-10-2012 |

Job Cohen is een gedicht van Rutger Kopland

Terwijl Rutger Kopland lag dood te gaan, zat Job Cohen tegen NRC Handelsblad te praten. Job kijkt in dat interview, tussen de geraniums door, naar het politieke landschap en zucht er lustig op los. Wat een puinzooi. Al die linkse lulkoek, die in duizend kruimels uiteen is gevallen. Job vraagt zich af: “Jongens wat moeten we in vredesnaam met al die partijen? Waarom kan dat niet gewoon in één club? […] Het zou een zegen zijn voor het land.”

Job Cohen is –in al zijn kwetsbare eenzaamheid- een gedicht van Rutger Kopland.

Hij is als jonge sla,
Net gepland, nog nat,
In vochtige bedjes.

Rutger Kopland was eigenlijk de Job Cohen van de poëzie. Dat zachte, dat weke, dat anti-autoritaire, zoals Job dat nu zou noemen. Kopland kon uren zemelen over moestuinen, over open plekken in het hoge gras. De breekbaarheid der dingen. Nu ik zijn gedichten herlees, denk ik vaker aan Job Cohen dan goed voor me is.

Een vuur in de avond, vlamt,
Aarzelt, en plotseling
Smeult het.

Die drie zinnen typeren de ongelukkige loopbaan van Job Cohen als politiek leider. Op de foto in NRC zit hij op een bankje in een spijkerbroek. Dat maakt het nog treuriger. Mensen als Job zijn in het pak genaaid -letterlijk. Die wil je niet zien in een spijkerbroek. Aan de andere kant: als je geen functie meer hebt, is het raar om in een driedelig pak rond te lopen. Dat zou alleen Piet Hein Donner doen, die zelfs in een driedelige pyjama slaapt.

Ik heb hem één keer ontmoet, Job, op het partijbureau. Dat was samen met Eddy Terstall, de sympathieke filmmaker. Het was geen inspirerend gesprek. Sterker nog: toen we later op een terras aan een Rivella light lurkten, konden we alleen maar zuchten. ‘Saaie man!’

Ik haatte hem, maar ik hield ook van hem. Het liefst zou ik nu met Job Cohen het café in gaan, hoe saai hij ook is. Misschien dat we al na een kwartier uitgekletst zijn, maar ik wil graag denken dat we doorgaan. Eerst bier. Dan jenever. Laveloos zwalken over wallen tot we eindigen in een bordeel waar we dan uiteindelijk lepeltje-lepeltje in slaap zullen vallen.

De laatste keer dat ik hem zag, was bij een begrafenis. Felix Rottenberg zat naast hem, druk gesticulerend te praten. Job lachte, zoals Job lacht: bemoedigend. Terwijl er zachte muziek door de kerk waaide, keek ik naar de rug, van de ooit zo trotse burgemeester van Amsterdam. Hij was gebogen. En daar –op die machtige rug- zag ik een gedicht verschijnen van Rutger Kopland:

Het gras is gemaaid en
De lucht is gelukkig,
Duidelijk vrede.

Dat is het. Job Cohen heeft er vrede mee. Hij is niet gefrustreerd. Hij is niet boos. Hij is hoogstens moe.

Marcel Duyvestijn zou graag de biografie over Job Cohen schrijven, maar dat wil Job dan weer niet. www.liefdevollid.nl

2 reacties 17-07-2012 |

Spinoza essentie van Amsterdam? Spinoza spuugde in de thee!

Wat heeft Spinoza met Amsterdam? Nou, alles natuurlijk. Volgens burgemeester van der Laan staat Spinoza voor ‘de essentie van Amsterdam’. Aangezien dat laatste niet te definiëren valt, is daar geen speld tussen te krijgen. Van der Laan sprak deze gedenkwaardige woorden gisteren, toen hem een nieuwe editie in handen werd gedrukt van Spinoza’s Ethica. Na deze plechtigheid ging het gezelschap richting ‘Grand Café Amstelhoeck’ (de ‘c’ staat voor ouderwets gezellig) waar de burgemeester, de vertaler Corinna Vermeulen, en verder aanhangend volk werden toegesproken door filosoof Han van Ruler, die de band tussen de uit Amsterdam verbannen filosoof en dat oergezellige Mokum zo mogelijk nog dichter aanhaalde. Spinoza, aldus Ruler, ‘was de 17e eeuwse versie van Job Cohen. Een multicultureel denker.’ Lees meer

4 reacties 21-06-2012 |

Zzzooom! Samsom: Cohen was te dom voor lijsttrekkerschap

cali-samsom

Een afrekening in het politieke circuit. Diederik Samsom, de kersverse lijsttrekker van de PvdA, legt even uit wat er mis ging bij zijn voorganger. Job Cohen had misschien de flair en overtuigingskracht van Jolande Sap, dat was het punt niet. Job Cohen was te dom. Hij kende de feiten niet en dat kwam hem duur te staan tijdens de debatten. “Ik begrijp wel dat dat niet ging, dat hij zo niet in elkaar zat”, aldus rocketscientist Samsom tegen de Volkskrant. Lees meer

2 reacties 28-05-2012 |

Live vanuit De Balie: Arnon Grunberg ontmoet Job Cohen

U kent hem wel, die Joodse jongen. Schrijft ook elke dag een stukkie op de voorpagina van de Volkskrant en is multimeesterbestsellerschrijver. Arnon Grunberg dus. Die zit vanavond in debattempel De Balie te Amsterdam om het gesprek aan te gaan met die andere Joodse jongen, Job Cohen. U kent hem wel. Oud-burgemeester van Amsterdam. Voorheen messias van de PvdA. Tegenwoordig ambteloos burger. Er is thee. Er zijn bruggen geslagen. Om de toon van het debat wordt gedacht. Iedereen krijgt twee koekjes. Arnon Grunberg Ontmoet. Uiteraard live op DeJaap.nl. (Start: 20:00 uur, daarna doorlopende herhaling.) Lees meer

7 reacties 11-04-2012 |

Hij was te fatsoenlijk

Job Cohen was te fatsoenlijk voor de hedendaagse politiek. Dat kunnen we nu wel concluderen. En dat doe ik niet alleen; politici, journalisten en betrokken volgers zijn het erover eens: Cohen is een door en door fatsoenlijke man. Hij deugt. Juist dat kenmerk heeft hem de kop gekost in een onfatsoenlijke wereld. Job Cohen was als een toiletblok in een giertank; hij deed zijn best, maar werd bedolven onder een lading bagger.  Lees meer

17 reacties 21-02-2012 |

Job Cohen: ‘We gaan door zonder mijn leiding’

2 reacties 17-02-2012 |

VK/DeJaap-nieuwjaarscolumns: ‘Het wachten is op een onvervalste Jiddische jij-bak van Job’

Of het nou 2002 is of 2012: ik ben fan van Job Cohen. Altijd geweest. Hij was de beste burgemeester van Amsterdam. Hij zou een goede premier zijn. Hij is een goed mens. Ik mag hem. Maar hij is geen burgemeester meer. En ook geen premier. Afgelopen december verklaarde hij in de Telegraaf voor de zoveelste keer de oorlog aan de PVV. Wanhopig vond ik dat, en vooral humorloos. Zo humorloos. Op 3 januari publiceerde Mercita Coronel op de linkse website Joop.nl het artikel Een rechtse cabaretier voor de oudejaarsconference 2012? waarin ze het gebrek aan ‘rechtse cabaretiers’ probeert te verklaren. “Het is natuurlijk niet voor niets dat humor van links komt en niet van rechts.” Lees meer

14 reacties 05-01-2012 |

Laat Cohen Cohen zijn

We kennen elkaar niet. En dat moeten we ook zo houden. Aan mij heb je niks. En toch. Beste Job. Wat er nu gebeurt, heb je niet verdiend. Ik vind dat ik je advies moet geven. Niet zoals die Bokito’s in je omgeving, die aan je revers trekken en in je gezicht slaan om je op te peppen. Nee. Ik wil iets liefdevols voor je doen. Lees meer

5 reacties 07-10-2011 |

Laat Job Cohen zijn karwei afmaken

Lichte woedeaanval hedenochtend tijdens het lezen van De Volkskrant. De voorpagina viel nog wel mee. Aardige foto van Job Cohen met een stukje fractie op de achtergrond. Dat hebben ze geleerd van Kay van de Linde: zoiets straalt eenheid uit. Ook al ziet het er enigszins chaotisch uit: Nebahat Albayrak kijkt alsof ze moet poepen, Hans Spekman kijkt naar iets buiten het gezichtsveld van de lezer. In ieder geval niet naar de politiek leider. Lees meer

10 reacties 05-10-2011 |
Pagina 1 van 212