“Weet u wel wat uw werknemer zegt op Twitter? Allemaal kwetsende dingen over kanker/mongolen/de Twedding/mij/dode kinderen. Dat is heel schadelijk voor uw bedrijf.” Mijn werkgevers ontvingen veel van zulke mailtjes, niet zelden anoniem en steevast vergezeld van het verzoek “mij eens een lesje te leren” en/of “wat fatsoen bij te brengen.” Het blijft mij verbijsteren dat mensen serieus menen iemands werkgever te moeten benaderen over twitterberichten vanaf een privé-account.
Zulke mensen zitten dan zwelgend in hun Grote Gelijk en overlopend van geldingsdrang en correctheidsdaadkracht een mailtje te typen. Ze zoeken er de aanstootgevende tweets bij, briesen voor zich uit ‘Schande!’ en drukken op send, met een aangename tinteling in de buikstreek en het fijne gevoel de wereld weer een stukje mooier te hebben gemaakt tot gevolg. Daar! Dat zal haar leren, gewoon zomaar kwetsende dingen te schrijven en onaardige meningen te formuleren!
Het gevolg? Weinig. Wat gedoe, wat gesputter van oudmediale uitgevers die soosjul media niet snappen, “Wat nou weer Nanninga?”, wat trololol in de DeJaap-redactiemail. En toch. Toch word je er voorzichtiger van. Niet uit angst voor repercussies, maar omdat het vervelend is als mensen je collegae lastigvallen. Omdat mensen om je heen bang zijn. Bang dat één zo’n gek je op een dag iets zal aandoen. Bang voor de adverteerders. Altijd maar alternatieve geneeswijzen afkraken, ja nee túúrlijk mag jij die mening hebben. Maar ze hebben grote reclamebudgetten bij VSM en A. Vogel. Dat je je privé graag in straffe taal over zaken uitlaat moet kunnen, maar je bent wel een visitekaartje van je eigen brand he, naar buiten toe.
Ga toch anoniem twitteren. Kies je woorden wat genuanceerder. Zorg dat mensen niet weten waar je werkt. Allemaal goedbedoelde adviezen maar nee, nee en nog eens nee. Na het toevoegen van het bescheten “twittert op persoonlijke titel” kon ik mezelf al bijna niet meer aankijken in de spiegel, en het maakte ook nog eens geen fuck uit want de righteous vrijheidshaters mailden toch wel naar De Baas. Zelfs de stukken hier op DeJaap werden in stelling gebracht om mij zwart te maken tegenover derden.
Dus liet ik me niet meer uit over die kotslelijke holbewonerssloffen van Uggs (voor vrouwen die uitgeneukt zijn of denken zich zo’n uitstraling te kunnen permitteren), want hey, adverteerder. Dus zei ik maar geen mongool of neger meer, hoewel ik zonder ook maar enige beledigende bedoeling dat volstrekt normale aanduidingen vind voor respectievelijk lijders aan trisomie-21 en gekleurde mensen. Dus voegde ik af en toe de gehate ” :-) ” (een hardnekkige laten-we-het-leuk-houden gordelroos die het ganse internet ontsiert, die grafsmilies) toe aan een bericht om een overduidelijk sarcastisch bedoelde opmerking dood te slaan en te ontdoen van bite. En zo was de sjeu er dus wel een beetje af, en nam mijn zelfhaat om het toegeven aan moraalridders, N.S.B.-klikkertjes en verlammende marketingprincipes flink toe.
Welnu. De tyfus voor ze. Achter hun oogbollen. Tot in de derde generatie van hun pathetische nageslacht. Zolang iedereen blijft toegeven aan de terreur van imago, goede naam en zogenaamde beschaving is vrijheid van meningsuiting een illusie. Zolang uit naam van ‘fatsoen’ hele gore spelletjes gespeeld worden is fatsoen een illusie. Zolang het recht om te beledigen wordt verward met hufterigheid is hufter een geuzennaam.
Klagen bij mijn baas kan hier.
Annabel Nanninga voelt zich bij haar nieuwe vermeend tendentieuze, ongefundeerde en buitengewoon kwetsende werkgever een stuk vrijer dan in veel ogenschijnlijk ‘fatsoenlijker’ betrekkingen. Helemaal onbegrensd is de nieuwe vrijheid niet: schrijven voor andere media zoals DeJaap is een contractuele no-go, dus dit is haar laatste bijdrage alhier. Ook op zoek naar een groot lezerspubliek voor jouw stukken? En misschien een boekdeal of een nieuwe job scoren? Stuur in!
Hear hear. We gaan je missen Bell.
Haha, ik heb al lang bij Pritt geklaagd over je!
*pats*
Veel succes bij de Roze Buren; het is een plezier om je stukken te lezen, ik weet zeker dat je gaat slagen.
Hee ga je naar Geenstijl.nl? Superleuke werkgever! We hebben alleen wel Joris, maarja, je kunt niet alles hebben. Ze hebben wel de betere koffie.
We missen je nu al!
Ik weet zeker dat een aantal NSB’ers die eerder bij je baas klaagden nu heel erg balen dat ze dat ooit deden…
Like a boss!
Ik kijk uit naar je stukken op GS.
Shit, kom ik potdomme zomaar weer op deJaap terecht. Doe eens niet, Annabel.
En verder: Doe je ding!
Het recht om te beledigen is niet hetzelfde als de plicht om te beledigen. Beledigen en schofferen om het beledigen en schofferen vind ik een kinderachtig kunstje.
Mag ik dat vinden? Ja, dat mag ik vinden.
Vroeger voetbalden we op straat. De beste buur denkt: kijk ze toch eens fijn speulen (tsjah, accentje). De vervelende buur stuurt je weg omdat ie niet wil dat de bal op zijn glimmende bolide komt. En de gemeenste categorie belt met je ouders, dat ze je van straat moeten halen ‘want dat kan zo toch niet langer?’
Toen was het vroeger en was ik nog jong en vond ik iedereen die mij weg wilde hebben stom. Waar was mijn vrijheid? Nu, relativerend, kan ik zeggen dat voetballen op straat nu eenmaal het risico met zich meebrengt dat mensen zich daar aan storen. Dat geldt ook voor je uitingen op internet. Je kunt jezelf nu eenmaal niet vrijheid toe-eigenen. Vrijheid moet je krijgen, misschien wel verdienen. Dan zeg jij fuck joe donderop, je snapt me niet. Maar ik snap precies wat je bedoelt.
Hé, ik heb zojuist een vierde buur gecreëerd. De buur die vindt dat je mag doen wat je wil en zeggen wat je wil, maar duidelijk maakt dat je zelf instaat voor het risico dat anderen jouw vrijheid geen vrijheid vinden.
Anyway, groot gelijk ‘Bell, mooi stuk en we gaan je missen.
Aanvullend doe ik gewoon nog een keer mijn beklag om die mensen die me “vriendelijk helpen” door me er op te wijzen dat werkgevers misschien wel niet gedient zijn van werken met “die mensen” of “zo’n blog”, of überhaupt van mensen die weleens pogen opinieartikelen te schrijven. Nee, want jouw marge web-streepje-log trekt volle reaguurderspanelen.
Er zullen ongetwijfeld bedrijven zijn waar een recruiter denkt “Nou, ik kies toch lekker voor iemand die nooit iets zegt”. Het zij zo. Schijnbaar denken mensen dat aan een opiniewebsite meewerken gelijk staat aan je baas te kakken zetten als het maar even kan, want ja, als je DeJaap kent ben je vast een botte lul, ofzo. *zwaait*
Ik hartje Annabel! Veel plezier bij GS!
Annabel naar GS? Gefeliciteerd. Wel flauw dat je dan niet meer hier schrijven mag. En fuck de moralfags.
Proost en veel succes bij GS!
Wat betreft het niet tegelijkertijd kunnen schrijven voor DeJaap en GS, dat doet Berdt Brussels toch ook?
En verder wat Bert zegt.
Zeg het ze mevrouw! En ik mis je nu al intens. <3je alles.
Ik draag mijn bloemtjesfietstopic op aan Annabel!
Jammer, maar ook begrijpelijk.
Alleen…. nu hebben fatsoensenzovoort weer reden om te zeggen: ziejewel, vroeger toen zij schreef bij De Jaap…
Ooit zal ik zeggen: ik schreef samen met Annabel Nanninga bij DeJaap. En ik zal trots zijn. Veel <3 <3!
Kwakbashen zal nooit meer hetzelfde zijn.
Ik zou nooit over je geklaagd hebben bij je baas. Zeker niet na zo’n opmerking als deze, die ik vandaag over je deed. “Ben jij dat Anna? Anna Nanninga alias Van Vliet? Van t verhaal? Kunnen we een x afspreken? ;)”
Heb ik nog een kans trouwens? #SG
#ltfbwy #GoodLuck
Hekrunderen eten daarentegen …
Waar je ook schrijft; áls je maar schrijft.
Van harte gefeliciteerd Annabel; en veel succes bij GeenStijl.
Edit: blijf dan ook weg godverdegodver!-
Ik denk dat de meeste bazen hun schouders ophalen, tenzij het geblog en getweet of wat dan van hun medewerker ook aantoonbare schade toebrengt aan het bedrijf. Verder hebben bazen nooit tijd voor gezeur, en zeker niet voor types als Peter van der Lichte.
“Het recht om te beledigen is niet hetzelfde als de plicht om te beledigen. ”
Ik weet nog hoe de moralfags dit zongen terwijl ze op het rottende lijk van Van Gogh stonden te dansen en proosten. De gore fascisten.
Verhip ende o gruwel. Ben je net gestopt met reaguren, gaat de humorleukste en scherpzinnigste online schrijfmevrouw naar GS..
Ik haat je Annabel! De engelen hale je! Dat je maar door veel geluk, voorspoed en rijkdom getroffen moge worden!!
Terecht!
Laat ze maar mailen! Veel succes bij GS! En dank voor de stukken die je op de Jaap hebt geschreven.
Sta er een beetje van verstelt dat mensen werkelijk de moeite nemen om werkgevers aan te schrijven. Misschien nog wel meer dat werkgevers het serieus nemen. Mag ik dan concluderen dat GS als werkgever op je CV de mogelijkheden bij een aantal werkgevers flink reduceert?
Veel plezier gewenst in elk geval!
Veel succes bij die gasten van GS !
Ach, het is gewoon een mismatch. Er zijn dingen die je bij GeenStijl ook niet 3 columns achter elkaar moet schrijven, want dan word je ook weggehoond.
GS is goed voor exposure, beter dan deJaap, waar ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord heb.
Toch is het kankeren op Sanoma niet echt terecht. GS past beter bij Sanoma dan bij de Telegraaf. Digitale media worden bij Sanoma beter begrepen; de Telegraaf koopt lukraak wat hypes op (GS/Hyves) maar begrijpt niet echt goed wat er verder mee te doen.
Succes bij GS en daar minder frustratie om te willen kunnen zeggen wat je vindt. Conformeren aan omstandigheden is iets voor moralfags, zal ik maar zeggen. Of toch niet?
Ach.. Dat gezeik over moralfaggotry. Het is bijna alsof men zich in een slachtofferrol wil manoeuvreren. “De moralfags zitten achter ons aan! We moeten ons verzetten tegen het fatsoen!” Man man.. Doe het gewoon, en sla jezelf niet zo op de borst. We zijn toch geen 16 meer?
Guttegut mevrouw werd bij haar baas lastiggevallen over haar schrijfseltjes… En nu gaat t werken bij de club die het lastigvallen van mensen tot een kunst heeft verheven.
weet u nognognognog?
http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2011/01/peter_breedveld_frontaalnaakt.html
http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2010/09/maar_opa_wat_doet_u_nu.html
http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2011/08/geen_miljoenmiljard_schadevergoeding.html